Sienkiewicz, Henryk Czy ci najmilszy? Ołtusek, Paulina Sekuła, Aleksandra Ołtusek, Paulina Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Pozytywizm Epika Nowela Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Marty Niedziałkowskiej. Dofinansowano ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach Programu Narodowego Centrum Kultury - Kultura - Interwencje. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sienkiewicz-czy-ci-najmilszy Henryk Sienkiewicz, Baśnie i legendy, wybór, wstęp, przypisy Tomasz Jodełko-Burzecki, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1986 Domena publiczna - Henryk Sienkiewicz zm. 1916 1987 xml text text 2013-04-10 polhttp://wolnelektury.pl/media/book/pdf/sienkiewicz-czy-ci-najmilszy.pdf ISBN-978-83-288-0879-9 ISBN application/pdf https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sienkiewicz-czy-ci-najmilszy.html ISBN-978-83-288-1851-4 ISBN text/html http://wolnelektury.pl/media/book/txt/sienkiewicz-czy-ci-najmilszy.txt ISBN-978-83-288-2806-3 ISBN text/plain http://wolnelektury.pl/media/book/epub/sienkiewicz-czy-ci-najmilszy.epub ISBN-978-83-288-3875-8 ISBN application/epub+zip http://wolnelektury.pl/media/book/mobi/sienkiewicz-czy-ci-najmilszy.mobi ISBN-978-83-288-4961-7 ISBN application/x-mobipocket-ebook 1DTP 3MN FS https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7674.jpg The Song of the Lark, Adolphe Breton, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7674/ Nowela Henryka Sienkiewicza Czy ci najmilszy opowiada o matce, która zostaje odwiedzona przez wędrowca. Przynosi on kobiecie wieści o jej synach rozproszonych po świecie. Mężczyzna opowiada o każdym z nich, ale kobieta przede wszystkim chce wiedzieć, jak się wiedzie Jaśkowi. Krótki utwór Sienkiewicza ukazuje, jak silna jest matczyna miłość i jak wiele jest w stanie ona poświęcić dla dziecka. Autor zwraca też uwagę na to, jak często ludzie, którzy sami wiele nie posiadają, mają ogromne serca, pełne miłości. Henryk Sienkiewicz Czy ci najmilszy? ...W dali było widać ciemną wstęgę boru, przed borem łąkę, a wśród łanów zboża stała chata, pokryta słomianą strzechą i mchami. Brzozy zwieszały nad nią zielone warkocze, na świerku w gnieździe stał bocian, a w sadzie wiśniowym czerniały ule. Przez otwarte wrota na dziedziniec wszedł wędrowiec i rzekł do niewiasty stojącej u progu: --- Pokój tej cichej chacie, tym drzewom, zbożom i okolicy całej, i tobie, matko! Ona, powitawszy go gościnnie, rzekła: --- Chleba i mleka przyniosę ci, wędrowcze, a tymczasem siądź i odpocznij, bo widać, że z dalekiej wracasz podróży. --- Jako ów bocian i jako jaskółka wędrowałem; wracam z daleka i od dzieci ci twoich wieść przynoszę. Więc onej matce dusza cała zbiegła do oczu i zaraz spytała wędrowca: --- Czy wiesz co o synu moim, Jaśku? --- Czy ci on najmilszy, że o niego pytasz najpierwej? Oto jeden twój syn w puszczach z siekierą pracuje i w jeziora sieć zapuszcza; drugi konie na stepie pasie, pieśni tęskne zawodzi i w gwiazdy patrzy; trzeci po górach się wspina, na turniach i halach z owcami noc spędza, w orłów krakania się wsłuchuje. Do kolan się wszyscy twoich chylą i pozdrowienia ci przesyłają... --- A Jaśko? --- pytała z troską na twarzy. --- Wieść smutną chowam na ostatek. Źle się Jaśkowi wiedzie: rola plonu mu nie daje, bieda i głód dokucza, w niedoli płyną mu dnie i miesiące. Wśród obcych i nędzy, mowy twej nawet zapomina, więc i ty o nim, bo już nie twój... zapomnij!... Gdy to rzekł, kobieta, wziąwszy go za rękę, wwiodła do spiżarni w chacie i zdjąwszy bochenek chleba z półki rzekła: --- Wędrowcze, daj to Jaśkowi. Na koniec z chustki rozwiązała pieniądz srebrny, błyszczący, i drżącym głosem rzecze: --- Nie bogatamnie bogatam --- skrót od: nie jestem bogata. ja sama, ale i to dla Jaśka. --- Niewiasto! --- rzekł ze zdziwieniem wielkim wędrowiec --- synów masz wielu, a jednemu wszystko oddajesz. Czy go kochasz najwięcej? czy ci on najmilszy? Ona zaś, podniósłszy wielkie, smutne oczy, łzami zalane, tak rzecze: --- Błogosławieństwo moje wszystkim, ale datki temu jednemu, bom ja matka, a on najbiedniejszy.