Sienkiewicz, Henryk Bądź błogosławiona Sekuła, Aleksandra Choromańska, Paulina Kotwica, Wojciech Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Pozytywizm Epika Baśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Marty Niedziałkowskiej. Dofinansowano ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach Programu Narodowego Centrum Kultury - Kultura - Interwencje. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sienkiewicz-badz-blogoslawiona Henryk Sienkiewicz, Baśnie i legendy, wybór, wstęp, przypisy Tomasz Jodełko-Burzecki, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1986 Domena publiczna - Henryk Sienkiewicz zm. 1916 1987 xml text text 2013-04-10 pol http://wolnelektury.pl/media/book/pdf/sienkiewicz-badz-blogoslawiona.pdf ISBN-978-83-288-0874-4 ISBN application/pdf https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sienkiewicz-badz-blogoslawiona.html ISBN-978-83-288-1846-0 ISBN text/html http://wolnelektury.pl/media/book/txt/sienkiewicz-badz-blogoslawiona.txt ISBN-978-83-288-2801-8 ISBN text/plain http://wolnelektury.pl/media/book/epub/sienkiewicz-badz-blogoslawiona.epub ISBN-978-83-288-3870-3 ISBN application/epub+zip http://wolnelektury.pl/media/book/mobi/sienkiewicz-badz-blogoslawiona.mobi ISBN-978-83-288-4956-3 ISBN application/x-mobipocket-ebook https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7713.jpg The Sacred Egyptian Bean from The Temple of Flora, Robert John Thornton, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7713/ FS.WL-N Hinduski bóg Kryszna jest zachwycony lotusem --- zachwycającym, delikatnym kwiatem. Stwierdza, że nie ma wśród ludzi tak pięknych, jak lotus. Dochodzi jednak do wniosku, że może to zmienić i na wzór kwiatu stwarza cudowną dziewczynę. Będzie musiał podjąć próbę znalezienia dla niej właściwego miejsca. Bądź błogosławiona to adaptacja hinduskiej legendy, w której Henryk Sienkiewicz przedstawia zależności piękna i poezji. Utwór powstał w 1894 roku, jest realizacją fascynacji filozofią i kulturą Wschodu, mitologią i dalekimi podróżami. Henryk Sienkiewicz Bądź błogosławiona Legenda indyjska Raz, w jasną noc księżycową, mądry a wielki KrysznaKryszna a. Kriszna --- najwyższy bóg w hinduizmie. zamyślił się głęboko i rzekł: --- Myślałem, że człowiek jest najpiękniejszym tworem na ziemi --- i myliłem się. Oto widzę kwiat lotusulotus --- dziś popr.: lotos., kołysany nocnym powiewem. O ile on piękniejszy od wszystkich żyjących istot: listki jego otwarły się właśnie na srebrne światło księżyca --- i oczu nie mogę od niego oderwać... Tak, nie ma między ludźmi nic podobnego --- powtórzył z westchnieniem. Ale po chwili pomyślał: --- Dlaczego bym ja, bóg, nie miał potęgą słowa stworzyć istoty, która by była tym między ludźmi, czym lotus między kwiatami? Niech więc tak będzie na radość ludziom i ziemi! Lotusie, zmień się w żyjącą dziewicę i stań przede mną! Zadrżała wnet leciuchno fala, jakby trącona skrzydłem jaskółki, noc rozjaśniła się, księżyc zabłysnął mocniej na niebie, rozśpiewały się głośniej nocne drozdy, a potem nagle umilkły. I czar się spełnił: przed Kryszną stanął lotus w ludzkiej postaci. Sam bożek zdumiał się. --- Byłaś kwiatem jeziora --- rzekł --- bądź odtąd kwiatem myśli mojej i przemów! A dziewczyna poczęła szeptać tak cicho, jak szemrzą białe płatki lotusu, całowane letnim powiewem: --- Panie! Zmieniłeś mnie w żywą istotę; gdzież mi teraz zamieszkać każesz? Pamiętaj, panie, że gdy byłam kwiatem, drżałam i tuliłam listki za każdym tchnieniem wiatru. Bałam się, panie, nawalnych dżdżów i burzy, bałam się gromowi błyskawic, bałam się nawet palących promieni słońca. Tyś mi kazał być wcieleniem lotusu, więc zachowałam dawną naturę i teraz boję się, panie, ziemi i wszystkiego, co się na niej znajduje... Gdzież mi zamieszkać każesz? Kryszna podniósł mądre oczy ku gwiazdom, przez chwilę myślał, po czym spytał: --- Chcesz żyć na szczytach gór? --- Tam śniegi i zimno, panie; boję się. --- A więc... zbuduję ci pałac z kryształu na dnie jeziora. --- W głębinach wód przesuwają się węże i inne potwory; boję się, panie! --- Chcesz stepów bez końca? --- O panie! Wichry i burze tratują stepy na kształt stad dzikich. --- Cóż z tobą uczynić, kwiecie wcielony?... Ha! W pieczarach ElloryEllora --- kompleks 34 świątyń-jaskiń skalnych wykutych na wzgórzach Charandri nieopodal Aurangabadu między V a IX wiekiem. żyją święci pustelnicy... Czy chcesz zamieszkać z dala od świata, w pieczarze? --- Ciemno tam, panie; boję się. Kryszna usiadł na kamieniu i wsparł głowę na ręku. Dziewczyna stała przed nim drżąca, przestraszona. Tymczasem zorza poczęła rozświecać niebo na wschodzie. Ozłociła się toń jeziora, palmy i bambusy. Chórem ozwały się różowe czaple, błękitne żurawie i białe łabędzie na wodach, pawie i bengali w lasach, a do wtóru im rozlegały się dźwięki strun, nawiązanych na muszlę perłową, i słowa ludzkiej pieśni. Kryszna obudził się z zadumy i rzekł: --- To poeta WalmikiWalmiki --- mędrzec i święty indyjski, któremu przypisywane jest autorstwo sanskryckiego eposu Ramajany, powstałego między II w. p.n.e a II w. n.e. wita wschód słońca. Po chwili rozsunęły się firanki purpurowych kwiatów, pokrywających liany, i nad jeziorem ukazał się Walmiki. Ujrzawszy wcielony lotus przestał grać. Perłowa muszla wysunęła mu się z wolna z dłoni na ziemię, ręce opadły wzdłuż bioder i stanął niemy, jak gdyby wielki Kryszna zmienił go w drzewo nadwodne. A bożek ucieszył się z tego podziwu nad własnym dziełem i rzekł: --- Zbudź się, Walmiki, i przemów! I Walmiki przemówił: --- ...Kocham!... To jedno słowo tylko pamiętał i to jedno mógł wypowiedzieć. Twarz Kryszny rozpromieniła się nagle. --- Cudna dziewczyno, znalazłem godne ciebie miejsce na świecie: zamieszkaj w sercu poety. Walmiki zaś powtórzył po raz drugi: --- ...Kocham!... Wola potężnego Kryszny, wola bóstwa, poczęła popychać dziewczynę ku sercu poety. Bożek uczynił też serce Walmiki przejrzystym jak kryształ. Pogodna jak dzień letni, spokojna jak fala GangesuGanges --- główna rzeka Indii, wypływająca z Himalajów i wpadająca do Oceanu Indyjskiego; święta rzeka hinduizmu., wstępowała dziewczyna w przeznaczony dla siebie przybytek. Lecz nagle, gdy głębiej spojrzała w serce Walmiki, twarz jej pobladła i strach owionął ją niby wiatr zimny. A Kryszna zdziwił się. --- Kwiecie wcielony --- spytał --- czy i serca poety się boisz? --- Panie --- odpowiedziała dziewczyna --- gdzież mi to zamieszkać kazałeś? Otom w tym jednym sercu ujrzała i śnieżne szczyty gór, i głębiny wód pełne dziwnych istot, i step z wichrami i burzą, i ciemne jaskinie Ellory; więc boję się znowu, o panie! Lecz dobry i mądry Kryszna rzekł: --- Uspokój się, kwiecie wcielony! Jeśli w sercu Walmiki leżą samotne śniegi, bądź ciepłym tchnieniem wiosny, które je stopi; jeśli jest głębia wodna, bądź perłą w tej głębi; jeśli jest pustka stepu, posiej w niej kwiaty szczęścia; jeśli są ciemne pieczary Ellory, bądź w tych ciemnościach słońca promieniem... A Walmiki, który przez ten czas odzyskał mowę, dodał: --- I bądź błogosławiona!