Konstanty Ildefons Gałczyński, Dzieła w pięciu tomach. Przekłądy, tom V, wyd. Czytelnik, Warszawa 1979. Schiller, Fryderyk Oda do radości text Sekuła, Aleksandra Choromańska, Paulina Romantyzm Liryka Oda DCA Gałczyński, Konstanty Ildefons 2024-04-26 2024 Fundacja Wolne Lektury pol https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/schiler-oda-do-radosci/ Domena publiczna - Konstanty Ildefons Gałczyński zm. 1953 Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7551.jpg Flaga Unii Europejskiej, GrandCelinien, CC0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7551/ Fryderyk Schiller Napisana w 1785 roku przez Fryderyka Schillera Oda do radości (w oryg. An die Freude) wciela najwznioślejsze ideały romantyzmu europejskiego: wizję braterskiego zespolenia wszystkich ludzi w imię rozpłomienionej radością przyjaźni i miłości. Melodię do tekstu Goethego skomponował Ludwig van Beethoven, hymn został włączony w końcową część jego Dziewiątej Symfonii (1823). Jest to obecnie hymn nie tyle Unii Europejskiej co Europy w szerokim znaczeniu, wyrastając z głębi europejskiej kultury. Utwór Schillera inspirował całe pokolenie romantyków, w tym Adama Mickiewicza --- do napisania Ody do młodości, tchnącej podobną wiarą w możliwość odnowy świata. Oda do radości (fragment) O Radości, iskro bogów,/ kwiecie elizejskich córkwiecie elizejskich cór --- w oryginale: ,,Tochter aus Elysium", tj. córo elizejska; por. Elizjum: w mit. gr. część Hadesu, w której przebywały dusze dobrych ludzi.,/ święta, na twym świętym progu/ staje nasz natchniony chór. Jasność twoja wszystko zaćmi,/ złączy, co rozdzielił los. / Wszyscy ludzie będą braćmi/ tam, gdzie twój przemówi głos. Kto przyjaciel, ten niech zaraz / stanie tutaj pośród nas,/ i kto wielką miłość znalazł, / ten niech z nami dzieli czas. Z nami ten, kto choćby jedną / duszę rozpłomienić mógł. / Ale kto miłości nie zna,/ niech nie wchodzi tu na próg. Patrz, patrz: wielkie słońce światem/ biegnie, sypiąc złote skry,/ jak zwycięzca i bohater ---/ biegnij, bracie, tak i ty. Radość tryska z piersi ziemi,/ Radość pije cały świat./ Dziś wchodzimy, wstępujemy/ na Radości złoty ślad. Ona w sercu, w zbożu, w śpiewie,/ ona w splocie ludzkich rąk,/ z niej najlichszy robak czerpie,/ z niej --- najwyższy niebios krąg. Bracie, miłość niezmierzona/ mieszka pod namiotem z gwiazd, / całą ludzkość weź w ramiona / i ucałuj jeszcze raz. Wstańcie, ludzie, wstańcie wszędzie, / ja nowinę niosę wam: / na gwiaździstym firmamencie / miłość, miłość mieszka tam!