Rolicz-Lieder, Wacław Marzenie Sekuła, Aleksandra Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Żak, Agnieszka Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolicz-lieder-marzenie Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947 Domena publiczna - Wacław Rolicz-Lieder zm. 1940 2011 xml text text 2013-01-14 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2450.jpg Searching, kevin dooley@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2450 DCA 1DTP 3MN Wacław Rolicz-Lieder Marzenie Gdyby raz się już z życiem tułaczym uporać,/ Mieć wioskę i czarnoziem zacnym pługiem orać!/ Inszyminszy (daw.) --- inny. oddałbym chęci wielkich w świecie czynów,/ Sam, czytał cichą mądrość z ziemi pergaminów:/ Orał, siał, żął i młócił, zasiezasie (daw.) --- zaś; natomiast. na spoczynek/ Nad stawem chadzał albo doglądał drzewinek./ Pełną statkustatek (daw.) --- stateczność; stałość w sposobie postępowania i wierność zasadom. nalazszynalazszy (daw. forma imiesł.) --- dziś: znalazłszy. wrychlewrychle (daw.) --- rychło; szybko. białogłowębiałogłowa (daw.) --- kobieta; nazwa od nakrycia głowy, białego czepca, pod którym zgodnie ze daw. zwyczajami kobiety zamężne były zobowiązane chować włosy.,/ W dom wprowadziłbym żonę; stąd potomstwo zdrowe/ Byłoby dla ojczyzny i pożytek rzadki:/ Bo, sposobem szlacheckim wychowując dziatki,/ Uczyłbym je miłować narodowe bogi,/ Prawiąc: «Cnota skarb wiecznyCnota skarb wieczny --- cytat z wiersza Jana Kochanowskiego., cnota klejnot drogi»./ Żona, domu ozdoba i przyjaciel wierny,/ Cukrowałabycukrować (daw.) --- słodzić, ozdabiać, umilać. żywot w wymaganiach miernymierny (daw.) --- umiarkowany.,/ Szczęśliwa, że z małżonkiem w cnejcny (daw.) --- zacny, dobry. prostocie żywieżywie (daw. forma) --- dziś: żyje.,/ A pierś ojczystych łanów karmi ją poczciwie./ Gdy goście by zjechali, wzorem stateczności/ Rodziłaby w przyjezdnych szlachetne zazdrości,/ A każdy, pozierającpozierać (daw.) --- spoglądać, patrzeć. na dobrane stadłostadło --- para, szczególnie para małżeńska.,/ Myślałby, że mu niebo do stóp ziemskich padło./ Zwiódszyzwiódszy (daw. forma) --- zawiódłszy; zaprowadziwszy. gościa na ganek, przy pisanympisany (daw.) --- tu: malowany, ozdobny. dzbanie/ O Reju gawędziłbym, Czarnoleskim panie,/ O Rzeczypospolitej, Królach Ich Miłościach,/ Stateczności i cnocie, pychy znikomościach;/ A gdyby dobry sąsiad w pieśniach też smakował,/ Wiersze Kochanowskiego w głos bym recytował;/ I może zdałoby się, że spod chłodnej deski/ Wyszedł wiersze na ganek czytać --- Czarnoleski./ Sam, pod lipą miodową, w wieczór świętojański,/ Układałbym wiersz gładki, uczuciami pański,/ Gwiazdy by mnie wiejskimi usty całowały,/ Dziateczki sobótkową pieśń w oddali piałypiać --- tu daw.: śpiewać.,/ A, od żabińców płynąc, skrzek coraz tęskliwszy/ Mówiłby: śród szczęśliwych jesteś najszczęśliwszy.