Rolando, Bianka Pieśń piąta. Trzy minuty Czyśćca Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-piata-trzy-minuty-czyscca Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-18 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5772.jpg Oops!, steve p2008@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5772 Bianka Rolando Biała książka Czyściec Pieśń piąta. Trzy minuty Czyśćca Trzy minuty Czyśćca, zdycham ostatecznie/ Zdycham w twych ramionach jak w okowach/ jak w ostatnim okopie w błocie wyżłobionym/ Czy wiesz, że to przez ciebie te trzy minuty/ przez to rozbicie pryzmatem twojego wzroku/ twojego mdłego spojrzenia na mnie prowadzonego/ Zostałam potępiona i zbawiona, bo nie umiałam/ trzymać cię za rękę, nie odpowiedziałam ci/ Widzisz, wszyscy mi mówili, że teraz będę płakać/ że przypomnę sobie gorzkie wypełnienie tabletek/ choć ich pozór, choć ich powlekanie jakże słodkie/ Gdyby istniało tu jakiekolwiek ostre narzędzie/ zabiłabym się wiele razy, z satysfakcją umierania/ aż w końcu byś zlitował się nade mną i pochwycił/ łapiąc za mą dłoń, stanowczo mi tego zabraniając/ Już nigdy więcej bym tego nie zrobiła dla ciebie/ Nie szantażowałabym cię swym płaczem, histerią/ W wersji sproszkowanej już mnie nie chcesz za bardzo/ teraz ta niepotrzebność, samotność wzgardzona/ Nie ma jak pokutować, nie ma narzędzi tortur/ Nie ma kół zębatych śmiejących się nieszczerze/ Nie ma klatek z owocami rekordowo gorzkimi/ Nie ma nic, tylko wielkie pogorzelisko wokół/ Ten strup właściwy ciągle się goi i sklejony jest/ z plastrem, jeszcze trzy minuty gojenia się/ Daj mi właściwy powód mego czekania/ W krainie zwęglonej baśni wszystko jest marne/ Wszystko jest spalone, ze wstydu kryje swoje twarze/ w kąty za karę/ Tych kątów do odczekania miliardy, same kąty/ Stoję bez ruchu, prawie jak umarła w kącie/ Liczę do stu, liczę na ciebie, ojcze, liczę na liczenie/ Zniszcz mnie lub zbaw, niech już nie będzie/ trzech minut zapomnianych przez wszystkich/ Czekam na litość/ Wyciągam swe żebracze ręce, błagam o ruch/ Z kartką pogniecioną informuję przechodniów/ że jestem ciężko chora i nie mam nic/ Mam temperaturę w cieniu bardzo niską/ Czekam na litość bażancich spojrzeń na boki/ Wyciągam się żebracza jak żagiel zwieszony/ błagając o szept, co poruszy wielkie ciężary/ Czy widzisz moje sczerniałe ręce z węgla wykute/ z węgla, dobry jest na przeczyszczenie/ Czekam na litość, zbieram na lekarstwa