Rolando, Bianka Pieśń pierwsza. Strojne przygotowania Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-pierwsza-strojne-przygotowania Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-18 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5772.jpg Oops!, steve p2008@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5772 Bianka Rolando Biała książka Niebo Pieśń pierwsza. Strojne przygotowania Cierpkie wilcze jagody o kolorze nieprzeniknionym/ w mojej rozwartej jamie ustnej niczym perły macicy/ turlają się, rozsadzają się przez wewnętrzne ciśnienia/ mają niezwykłą moc trucia i atakowania śluzówki/ Być może istnieją sanktuaria Matki Bożej z żylakami/ od zbyt ciężkich reklamówek reklamujących pustki/ gdzie przez pomyłkę komuś śnią się niewłaściwe sny/ Przygotowałam się odpowiednio do pisania pieśni/ Nocne rzucania kamieniami w zwierzęce skowyty/ Stroiłam się, zerkając na małe, schowane lusterko/ takie kosmetyczne, takie żeby nikt nie widział/ Wkładałam różne wersje ubrań, chcąc robić wrażenie/ niebieskie spodnie, czarna bluzka, biały stanik/ Nic jednak nie pasowało w mojej garderobie/ z radością odkryłam, że wszystkie moje ubrania/ są za małe na mnie, co za miła niespodzianka/ Stanęłam naga, bardzo narażona przed sobą/ Spoglądałam ciekawie, uśmiechałam się cynicznie/ wobec siebie, wobec mojego własnego podglądactwa/ W moich włosach zaszczepiłam dyskretne sadzonki/ byłam bardzo tkliwą ogrodniczką dla moich pasożytów/ jak dziwne zwierzę w głębi ciemnych kolorów/ z drobnymi żyjątkami narośniętymi na nim/ naturalnie, bez dekoratorstwa, bez designu/ Tylko niech one zdobią moją niezręczną nagość/ Jest wśród nich parę niezwykłych okazów, spójrz/ moje słodkie narośla, moje guzy schowane/ Ze względu na tę uroczystą, podniosłą okazję/ założę tylko dziecięcy śliniaczek, bo będę się ślinić/ od dużej ilości słów, nadmiar może mnie pobrudzić/ Brudasek będzie opowiadał/ Prosto do kąpieli, marsz/ Prosto do chloru, marsz/ Moja ucieczka przed detergentem zaczyna się/ Mogłabym zapuścić sobie długą, gęstą brodę/ czesałabym ją, zmieniając codziennie stylistykę/ to w prawo, to w lewo/ Merdałabym nią jak długim ogonem uznania/ starcze doświadczenie zaklęte w końskim włosiu/ To naprawdę robi cyrkowe wrażenie/ ilu jest chętnych na takie rozwiązanie/ Stoją cierpliwie w długiej kolejce, doczekując się/ Przenoszą ciężar ciała z jednej nogi na drugą/ delektując się rozdawanymi za darmo drinkami/ Moja broda pasowałaby stylistycznie do powagi sytuacji/ Mój złagodzony wzrok osiadałby na pobliskiej ławce/ ze zmęczenia, już nie mogłabym iść dalej, jeszcze/ dalej, i jeszcze przejść przez płot, i jeszcze przez ten/ dziurawiąc swoje nylonowe rajstopy z przeceny/ Więc udaję się na dziką wyprawę do źródeł Amazonki/ jako tako dogadam się pewnie z każdym ludem/ pogryzą mnie jakieś łacińskie muszki przeszkadzajki/ Moją samotną przeprawę zrelacjonuje chrząszcz/ Dostanę po buzi od jakiegoś nazistowskiego przybłędy/ Wsłuchując się w zwiastujące dźwięki odmętów/ maczetą będę ciąć ostro zarośniętą od dawna ścieżkę/ Szeleszcząc złowieszczo i delikatnie/ ze śliniakiem i ze spinkami we włosach przez las/ będę szeptać o Niebie, Piekle, staroświeckim Czyśćcu/ Wysoko drażniący środek do czyszczenia toalet/ stoi z boku obok niszczącego wszystko proszku/ wraz z brudem zginie wszystko/ Obsikane dookoła, tylko nie tam/ Rozluźnij nozdrza teraz