Rolando, Bianka Pieśń szósta. Sine jezioro pod powieką Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-szosta-sine-jezioro-pod-powieka Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-18 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5772.jpg Oops!, steve p2008@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5772 Bianka Rolando Biała książka Czyściec Pieśń szósta. Sine jezioro pod powieką Pełna bólu, zmęczenia sobą nie mogę kroczyć/ w paradzie jednej osoby bez flag i emblematów/ Odwracam się, zemdlona szarością w porcjach/ Widzę mą podobiznę multiplikującą się w kątach/ Fermentuję, deformuje się ciągle me senne spojrzenie/ Smród tutejszy silnie uderza mnie po policzkach/ boleśnie spłynęło wszystko wodospadami w doły/ Upadłam jeszcze raz na siebie, próbując zobaczyć/ wielki, osobowy siniec, rozlewający się we mnie/ znak zakazu, nakazu i ostrzeżenia dla łobuziar/ Odrętwiałe oczy podniosłam wielkim wysiłkiem/ z siną twarzą pełną dźwięcznych zębów w ustach/ Czyż nie jestem teraz piękniejsza, obita-opuchnięta?/ Me wdzięczne policzki strzaskane, guzy się piętrzą/ na prawej i lewej stronie mych skroni jak rogi srebrne/ Uśmiecham się niecierpliwie uznając, że mnie poznasz/ umalowaną dziś niewinnie dla ciebie, na spotkanie/ Wije się niecierpliwie niewielkie rozlewisko/ w odcieniach mieni się jej oleista fala/ niestety niezachęcająco, niestety niezachęcająco/ W szarym prochu fioletowo-zielone jezioro/ Bajoro brudne, odmęty głębokie i ograniczone/ rozlane tu przypadkiem przed wiekami/ w sumie przez nieuwagę się wylało/ ale nikt tego nie zmył, nie posprzątał/ O nim się tylko zapomina, bo jest z boku/ Jego solna toń wypełniła mi gardło/ gdzieś przypomniałam sobie tę woń/ znaczenie tego zapachu apteczne/ walerianowy z cukrem smród wielki/ Kompost, nawadnianie okolicy kroplami/ z dozownika wąskiego, ciągle zatykanego To tylko dla bydła gorszego sortu/ dla cielaków z sutkiem w buzi/ z papierosem najtańszym w okolicy/ Mają twarde języki i żuchwy stalowe/ smaków nie rozróżniają już w zasadzie/ Na brzegu jeziora rozsypany cukier/ Cukier zaciągający się gorzkim smakiem/ dla histeryczek i histeryków baśniowych/ drżą im ręce, nie potrafią nawet nosić siebie/ Cukier na małe łyżeczki sypany/ zachodzące walerianą zachody słońc/ testów ciążowych i papierów lakmusowych/ stosowanych przez jeszcze uczących się/ Takie sine oko na pustyni pokrytej wykładziną/ ukrywa to, że pod nią trwa konsekwentny rozpad/ Pomóż mi podnieść oczy, pomóż mi spojrzeć/ Cóż to za zjawisko niezwykłe i smrodliwe/ czy zapominanie aż tak cuchnie, aż tak?