Rolando, Bianka Pieśń czterdziesta piąta. Molo w Ahlbecku Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-czterdziesta-piata-molo-w-ahlbecku Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-26 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5772.jpg Oops!, steve p2008@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5772 Bianka Rolando Biała książka Niebo Pieśń czterdziesta piąta. Molo w Ahlbecku Na molo impregnowanym solą, sezonowo odświeżanym/ idę, podziwiając głęboką czerń złożoną z przemnożenia/ Wychylam się niebezpiecznie za dziwną barierkę/ tracąc prawie równowagę, próbuję złapać tę wilgoć/ Latarnie nieczynne oświetlają mi tę wieczorną drogę/ Mój pas startowy, rozpędzam się, odfruwając daleko/ z lewej i prawej strony wiatr całuje mnie coraz namiętniej/ Nie mogę się ciebie doczekać, no choć już, chodź do mnie/ Chłodny wiatr poczułem na swojej żylastej karkówce/ No rozbierz się już, rozbierz, niech nastąpi rajska nagość/ Zdejmij te przyciasne stopy, ten płaszcz wysuszającej się skóry/ ten kapelusz tłustych włosów zostaw gdzieś przypadkowo/ Rozbieraj się szybko, chodź do mnie, nie wstydź się/ nagi i zawstydzony, i przygarnięty, tak zależny, Tak/ Niech się otworzy ta czarna dziura pochłaniająca wszystko/ do siebie z szerokimi ramionami, zagarniającymi każdą drobinę/ Jestem w miejscu, gdzie wszystko jest dawno nieczynne/ nigdy nie było czynne, zamknięte z powodu remanentów W samotności przecieram swe oblicze/ jednocześnie je rozmazując na zawsze/ Nic nie będzie już do siebie podobne/ na drewnianym pomoście obserwacyjnym/ Połykam wiatr, otwierając swój pysk szeroko/ Anioł zwiastujący przypływ w moim przełyku/ utknął zdziwiony kształtem mej krtani