Rolando, Bianka Pieśń czterdziesta czwarta. Domy z cukru pudru w Ahlbecku Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-czterdziesta-czwarta-domy-z-cukru-pudru-w-ahlbecku Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-26 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5772.jpg Oops!, steve p2008@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5772 Bianka Rolando Biała książka Niebo Pieśń czterdziesta czwarta. Domy z cukru pudru w Ahlbecku Dosyć cukrowych rozwiązań architektonicznych/ nad brzegiem wody jeszcze widać ich szyk/ nad słoną wodą cukier, mój Boże, jakie to urocze/ Białe rusztowania dekoracyjne, wyżej, jeszcze wyżej/ skręcone tylko w niejasnym układzie pokoi i niepokoi/ Ma tu bywać Bóg z dziurawymi zębami leczonymi/ Myśleli, że przy parapecie w takim domku jest miło/ będzie można oglądać jego dobrotliwe twarzysko/ jego wapienną figurkę z martwym uśmiechem/ Nie spodziewali się słonej wody oczyszczającej/ szczypie w oczy tak, że je przecierasz ze zdziwienia/ Choć bliskość morza była odczuwalna intensywnie/ skryli się w koronkowe i wysokie rusztowania/ koncentrując się na białym montażu do użytkowania/ Szlifowali z zawziętością szczegóły wystroju wnętrz/ detale dekoracyjne, gustowne dodatki w stylu retro/ Choć z okien widać było już obiektywną czerń/ Choć z okien widać było już nieskończoną toń/ tuczyli się węglowodanami, podziwiając swoje prace/ swój sztucznie diamentowy pot na zmęczonych czołach/ Dumni i pewni motywów dekoracyjnych użytych właśnie/ wykorzystywanych w przemyśle cukierniczym/ Tucz się, tucz z uśmiechniętą naiwnością, rozczarujesz się/ twój Bóg nie ma siwej brody mędrców ni zgrabnych nóg/ Wielki żywioł poszerza ciągle swoje granice mocniej/ podmywając dyskretnie fundamenty/ pudrowych zjawisk w swoim otoczeniu/ Sól wygra z cukrem, bo nie lęgnie się w niej nic/ Umykajcie więc, resztki po architekturze w Alhbecku/ wygodne i komfortowe, z widokiem na morze/ Dużo świeżych kwiatów w przejściach, w pokojach/ Cisza i spokój i można odpoczywać miło od pracy/ leżąc, leżąc w łóżku wygodnym jak grób/ Nie trzeba schodzić na plażę, jest ciepły basen w środku/ Nie musisz zderzać się z chłodem wymagania od ciebie ciepła/ Basen jest zawsze otwarty, temperatura wody jest komfortowa/ Pozostaną jedynie stare zdjęcia dokumentujące budowle białe/ Według starych zdjęć wszyscy będą zgadywać te dawne miejsca/ i będą szukać w swej niepamięci ich lepkich resztek