Rolando, Bianka Pieśń dwudziesta pierwsza. Blu śpiewa do Ciuciubabki Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-dwudziesta-pierwsza-blu-spiewa-do-ciuciubabki Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-26 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5772.jpg Oops!, steve p2008@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5772 Bianka Rolando Biała książka Niebo Pieśń dwudziesta pierwsza. Blu śpiewa do Ciuciubabki Z oczami dokładnie zawiązanymi szalem/ nie widząc nic, znając pośrednio reguły/ kiedy kręcisz się wokół, a potem łapiesz/ łapiesz w mroku niepewności cienie/ po rzeczach i ich namacalne kształty/ To jest ta, która w czerni migotała bytem/ z harcerskim rumieńcem na twarzy/ z misjonarskim, dobrym zgryzem zębów/ Śpiewała pieśni Przechodzącej w mroku/ Niech zabrzmią dźwięki zbyt głośne na noc/ Oootakich wielkich rzeczach mówić unitarnie/ Grzebać słabymi dłońmi umykające znaczenia/ Czy ktoś bawi się w metafizyczną ciuciubabkę?/ To jest taka odmiana tej gry dla starszaków/ wywija się łapami na lewo, prawo chwytając/ uciekające sylwety, co drażnią cię, wołają/ Niewielu zostało wielbicieli tej ślepej gry/ czmychnęli przed wieczorem, bo było późno/ w sumie szybko robiło się chłodno i niewygodnie/ mama wołała już na ciepły posiłek z daleka/ więc nie warto było nawet zaczynać zabawy/ Wszyscy zaczynają śnić swoje prywatne sny/ Nikt nie chce wędrować nocnymi szlakami/ Nikt nocą nie wędruje po tych pustych ulicach/ Tu jest ciemno i niebezpiecznie i kostka brukowa/ nie gładka/ A ty sama śpiewasz pieśni ciuciubabki idącej prosto/ przechodząc w mroku, śpiewając o nim słowa/ można dostać po żebrach od przymglonych bytów/ Znałaś ukryte gramatyki i ortografie nocy/ niewielu takich zostało, co jeszcze pamiętają/ Słodkie ich głosy z chorymi gardłami/ z ciągle zainfekowanymi gardłami od wycia/ śpiewają podniesione pieśni zaciemnione/ O kusicielko metafizyki negatywistycznej/ Wódź, wódź mnie na pokuszenie ramieniem/ To jest ta, której nie było, a tym bardziej jest/ Czy mogę znów obrócić ciebie wokół/ byś jeszcze raz szukała, z niepewną miną?