Rolando, Bianka Pieśń dwudziesta czwarta. Bianca odwraca się kolejny raz na palcu Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-dwudziesta-czwarta-bianca-odwraca-sie-kolejny-raz-na-palcu Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-18 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5772.jpg Oops!, steve p2008@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5772 Bianka Rolando Biała książka Czyściec Pieśń dwudziesta czwarta. Bianca odwraca się kolejny raz na palcu W me zmarszczki powiał znów wiatr/ Owinęłam się nimi dosyć zgrabnie/ Modnie splisowana już jestem/ Cień po mojej skórze w kurtkę uszyty/ z ukrytymi kieszeniami, zakamarkami/ Powłóczyste resztki hamują moje ruchy/ jeszcze korale z mych zębów wiszą/ na szyi powleczone na struny głosowe/ Na czole spoczywa już kapelusz pleciony/ ze słów mielonych z dodatkami włókien/ Kręcę się w tej rewii cała w dekoracjach/ w których rozpad i spopielenie następuje/ Trzymam w ustach niedopałek papierosa/ drogocennego, wyrzuconego przez kogoś/ pamiętającego, że są ci, którzy dopalają/ Te resztki po innych w moich ustach/ Zaciągam się głęboko ostatnimi gramami/ Znów byłam w sobie tak skupiona/ Wykonam teraz piruet zbyt szybki i błędny/ Jak tu zwrócić na siebie uwagę twoją/ gdy popiół pokrywa mnie w środku/ kamufluje tajemnie me konstrukcje?/ W szarości, w połowie jestem uchwycona/ Przechwycona w połowie okrążenia/ między piekłem --- niebem kręcę się/ Wykonuję piruet, a mą łyżwą uderzam w lód/ Całe me ciało wielka dynamika rozpiera/ rękę podnoszę do góry i jakaś umowna sukienka/ podkreśla mój ruch zapętlony, a potem rozbijam się/ potykam i słyszę już śmiechy i chrząknięcia/ Lubię rozbijać te piruety nieskończone/ do krwi mieć te kolejne złamania wewnętrzne/ mieć poczochrane włosy, sukienkę rozdartą upadkiem/ tysiąckrotnie uderzać się o chłodną taflę i kusić/ kusić CIĘ swymi upadkami