Rolando, Bianka Pieśń trzydziesta piąta. Bambola z funkcją śpiewania Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-trzydziesta-piata-bambola-z-funkcja-spiewania Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-18 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5772.jpg Oops!, steve p2008@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5772 Bianka Rolando Biała książka Niebo Pieśń trzydziesta piąta. Bambola z funkcją śpiewania Mam taką funkcję w sobie, mogę śpiewać/ Funkcja niezwykle pożądana wśród was/ kolekcjonerów pamiątek z dziwnych miejsc/ Czarne wydłużone rzeźby z pseudohebanu/ Udawanie materiałów, udawanie wzruszenia/ z udawania ciebie i mnie, wiekuiste podróby/ Jestem wieczną sierotą pozostawianą w przejściach/ Czy ktoś mnie przygarnie ze względu na wygląd?/ Mieszkałam w Kinoni, rodzice zginęli w walkach/ Nikt nie znał ich z imienia, z nazwisk źle napisanych/ Nikt mnie nie znał, leżałam jak porzucona zabawka/ która pociesza wokół wszystkich swymi zdrobnieniami/ bez tkanych białych kwiatków na bluzce/ w ułożonych pęczkach, w pęczkach smażonych/ bez żadnych wstążek na sukience, trzeba oszczędnie/ Przy ulicy Pamiątkowej jest taki smutny plac zabaw/ porozrzucane są tam deszczowe mioty dżdżownic/ tak boleśnie czują wszystko w porach suchych/ braki opiekunów do przytuleń, choć chwilowych/ a ja żywiłam się zgniłymi bananami/ więc nimi pachniałam doszczętnie/ Mój głód był największy na świecie/ Byłam głodna wszelkich bananowych eliksirów/ radości i zapachów szczęścia, i najedzenia/ Cała lepiłam się od słodkości porzucenia/ od odwróconych spojrzeń w inne strony/ dlatego przyczepiałam się do wielkich drzew/ gdzie czułam się bezpieczna, gdzie duża mama/ przyjaźnie częstowała mnie tłustym cieniem/ zawsze nachylając się do mnie gościnnie