Rodenbach, Georges Klasztor flamandzki Ostrowska, Bronisława Kowalska, DorotaŚlusarek, Małgorzata Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rodenbach-klasztor-flamandzki http://www.sbc.org.pl/dlibra/publication?id=26245 Liryka francuska, tłum. Bronisława Ostrowska, seria druga, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1911 Domena publiczna - Bronisława Ostrowska zm. 1928 1999 xml text text 2012-05-09 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2842.jpg Boat, fotologic@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2842 DCA 6RA 1DDF 3MN Georges Rodenbach Klasztor flamandzki pisownia łączna / rozdzielna: Nadwszystko > Nad wszystko pisownia joty: kamelji > kamelii; procesyą > procesyją (dla rytmu) fleksja: umarłem > umarłym; różowemi > różowymi; zwoływa > zwołuje; Kładną > Kładą leksyka - pisownia ó/o: owdzie > ówdzie interpunkcja - usunięto przecinek przed pauzą: , --- I. W oddali cichy klasztor. Strzeliste wieżyce,/ Czerwony mur grodzący, i te sine dachy --- / Odbijające niebo zwierciadłami z blachy --- / Ponad cichych łąk kwietnych jasne okolice. Skrośskroś (daw.) --- przez, poprzez, na wskroś. rzeźbione koronki, zazębień i wschodów/ Wstępują w szarą oddal sen Bożego leństwaleństwo --- poddaństwo, lenno, zależność wasala od seniora..../ DrzewoŚwiątyniaKwiatyA niekiedy gałęzie zza muru ogrodów/ Mają słodki, kapłański ruch błogosławieństwa... W złotych napisach każde wrót klasztornych miano/ Wokół bramic zapartych za wiatrem się słania./ Słodkie imiona, wargą szeptane wietrzaną:/ Przybytek bożych kwiatów... przybytek kochania... OknoNad wszystko ciche okna, co są jak ołtarze/ Ukwiecone geraniigerania --- dziś: geranium. różowymi prętypręty --- dziś popr. forma N. lm: prętami.,/ Co w pastelowych tonów łagodnym oparze/ Malują sny kwiatowe na szybie zamkniętej. Zmysły, ReligiaOkna klasztorne! w letnie pogodne wieczory/ Kuszące bielą zasłon, jak welony ślubne,/ Które zdjąłbyś pod srebrne kadzielnic amfory,/ Aby całować wargi wybrane, zalubne. Lecz te blade kobiety, tam, w serca weselu,/ Z ciałem umarłym światu w ciszę cel wygnane,/ Kochają ciebie jeno, blady Zbawicielu,/ Widząc niebo przez każdą twego ciała ranę. O, święta ciszo starych murów wirydarzawirydarz --- dziedziniec klasztorny a. ogród wewnątrz murów budynku, otoczony krużgankami.,/ Gdzie usłyszysz lili (daw.) --- tylko, jedyne. szelest przesuniętej ławy,/ Gdy biała rzesza kobiet w milczeniu rozważa,/ Śledząc na krasnych cegłach piasku syp złotawy. Dziewictwo, Wierzenia, ZmysłyO, niema szczęśliwości czystych dziewic zboruzbór --- tu: zgromadzenie zakonne.!/ A że zda się ich dłonie są tak nieskalane,/ Że tknąć się mogą jeno białego koloru --- / Czynią puchy koronek, albo hafty lniane. Jest czar nieprzewidziany, gdy im powiesz ,,siostro",/ I patrzysz w płeć ich bladą, tak przezroczej bieli,/ Na której ówdzie złote się plamki rozpostrą,/ jak na matowym płatku więdnącej kamelii. WinoNie tknął żaden proch ziemi przeczystego łona,/ Bowiem źródło żywota w nich bije --- weselnych,/ Jako przedniego wina amfora zamkniona,/ Co pragnie się rozewrzeć dla warg nieśmiertelnych. II. WieczórA gdy śmiercią wieczoru niebiosa się spłonią,/ Dzwon łagodnie zwołuje na chór po nieszporzenieszpór --- tu: wieczorna modlitwa z brewiarza. / Jakby ich modły były tą jedyną wonią,/ Co jest zdolna ukoić melancholie Boże. Wszystko w murach klasztoru jest zmierzchem i ciszą,/ Przewlekły dzwon wieczorny smętnym zewem gędziegędzie --- tu: gada, woła.,/ A one idą: korną procesyjąprocesyja --- dziś popr. forma: procesja (tu użyta daw. forma dla zachowania rytmu wiersza). mniszą --- / Jako na martwej wodzie płynące łabędzie, Kładą długie zasłony białe. Tajemnice/ Dusz ich skwitająskwitać --- tu: zakwitać, rozkwitać; kwitnąć. ciche pod gromnic płomykiem:/ Że gdy siwy ksiądz w kapach przechodzi kaplicę,/ Śnisz ogrojceogrojec (daw.) --- ogród. dziewicze z Bożym ogrodnikiem. III. Modlitwa Zasięzasię (daw.) --- a, zaś. zachwyt ekstazy tak łacnołacno (daw.) --- łatwo. się dzieli,/ A serce w ciszy modłów ukajaukajać --- dziś popr.: koić. tak łzawe,/ Że niejedna z nich długo w samotnej swej celi/ Powtarza w letni wieczór kościelne swe ,,Ave". Stojąc w otwartym oknie, gdzie śni noc daleka,/ Wznosi skrzydlatą jeszcze zasłonami głowę,/ I długo w noc tęsknymi oczyma przewleka/ Rozmodlonych gwiazd złotych ziarna różańcowe.