Radczyńska-Misiurewicz, Justyna Obwieszczenie Kotwica, Wojciech Kopeć, Aleksandra 2019-12-09 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. Ilustracje autorstwa Agaty Cygańskiej udostępnione w ramach Licencji Wolnej Sztuki 1.3. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/radczynska-kometa-zawraca-obwieszczenie/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ Justyna Radczyńska, Kometa zawraca, Staromiejski Dom Kultury, Warszawa 2009. Wiersz Współczesność Liryka http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/radczynska-kometa-zawraca/ text https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6965.jpg Wonders of earth, sea and sky, Aldrich, Thomas Bailey, 1836-1907, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6965 Justyna Radczyńska-Misiurewicz Obwieszczenie Człowiek rozbija się o półki z girlandami, tonie w zaułkach po to, żeby w końcu / w uroczystej głuszy odnaleźć obwieszczenie, które być może wisiało w tym / miejscu od dawna, na tak zwanym widoku, a które w procederze wytrwałych / eliminacji i koncentracji na migotliwych obserwablachobserwable --- obserwowalne wielkości fizyczne, czyli wielkości mierzalne., co mila potykając się na / drodze o kamienie węgielne, przeoczył chcący albo i nie, ze ślepą premedytacją / lub dlatego, że był gapą od urodzenia. Może nawet gdyby wyrżnął głową / w obwieszczenie, nie dostałby przedwczesnego oświecenia. I teraz u kresu wykorzystanych możliwości stoi i czyta jak ktoś, kto zdawał/ egzamin na studia dzienne. I okazuje się, że wszystko się zdawało i było na nic, / a w gruncie powszechnym rzeczy każdy czarny szlak albo choćby na niego pomysł / nie nazywał się inaczej niż bolesny powróz do nierozwiązania. Więc cóż mu / pozostaje w tej malkontentnej klaustrofobii, w tej nadętej sferze notorycznego / przesądzenia, w napuszonym inflacjąinflacja kosmologiczna --- teoria kosmologiczna, według której wczesny Wszechświat przeszedł przez fazę gwałtownego rozszerzania się. kosmosie, który udawał tylko klasyczny / niedeterminizm i skomplikowanie. Jakaś kwiecista beletrystyka, bukiet poezji / kobiecej czy może rozpaczliwie zapoznawczy wieczorek? Żaden projekt mu nie wystarczy, tylko czysta radość --- różanopalcyróżanopalcy uśmiech --- por. przydomek Eos, bogini zorzy porannej, w poematach Homera: ,,różanopalca Jutrzenka". uśmiech / niebios. Radość, która trwa i jest prawdziwym bohaterstwem, słodycz zaś i rozkosz / bezcennymi darami niezrozumienia. I tu lekceważymy wszystkich posępnych / belfrów chorych na rozmaite formy przymusu, racjonalizm i prężne nerwice. / Wszystkich za jednym hurtowym zamachem. Nie szkodzi, że byli naszymi / wychowawcami, że starali się nam wpoić prawidłowe zasady życia i współżycia / oraz pojęcia świata w zarysie i że dotąd należycie okazywaliśmy im na pozór / wielki szacunek. Ich nauki nadają się na podpałkę zdarzeń, a my nie jesteśmy / piromanami. To oni zresztą oduczyli nas zabaw z ogniem, dusząc w nas każdą iskrę / zainteresowania płomieniem, choć niektórzy z nas chcieli w przyszłości zostać / prawdziwymi strażakami. Więc starliśmy się i staliśmy się jak dzieci od wielu pokoleń, ale zdecydowaliśmy / jak ludzie dorośli nazwać to miejsce od nowa niekońcem wbrew kwaśnym / sugestiom, że trzeba się ze sobą szczerze rozprawić i przyznać do globalnego / błędu, a następnie zaakceptować. Pokochać siebie w najtrudniejsze dni. Zatem/ niekońcem, tylko miejscem własnym, ponieważ mieliśmy władzę w oczach i dar / zapomnienia. I to my wywoływaliśmy najbardziej spektakularne i skandaliczne/ rezonanse, nie jakieś podziemne maszyny i dlatego po wszystkim nazywaliśmy się / już całkiem inaczej, więc cóż mogło nam zrobić to albo inne miejsce lub czas. Proszę bardzo o więcej zagubionego czasu. Oto ewolucja w czasie --- potężna / operacja na obrazie natury w walce z jej niezłomnością. Oto też postępujący / akompaniament i krąg światła na naszej scenie, a na niej nasz ulubiony bohater: / w zaślepieniu ewolucji w czasie --- legendarny romantyk, beztrosko zakochany/ w muzyce i w tym stanie niezdolny do najmniejszego smutku, do żadnej / przedżałobnej refleksji, choć czujący na twarzy żar za grzechy. Oto on w obliczu obwieszczenia staje na palcach pod kolorową banderą / najświeższych, zbuntowanych orchidei i rzuca w świat flagę z promienia jak / oszczep, finałową flarę wielkiego koncertu. I podpisuje się pod nim jakby miał / na wszystko pieczątki urzędowe, grzecznie w prawym dolnym rogu, / mrówkowatym charakterem pisma jako / Ja --- Twój mały niezmiennik.