Przybyszewski, Stanisław Nad morzem Sekuła, Aleksandra Kowska, Karolina Boy-Żeleński, Tadeusz Rawska, Aneta Modrzejewski, Emanuel Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Poemat prozą Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/przybyszewski-nad-morzem Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Stanisław Przybyszewski zm. 1927 1998 xml text text 2014-11-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/6302452122_70c69927ac_o.jpg 6 Seaside, Simon IR, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3685 http://wolnelektury.pl/media/book/pdf/przybyszewski-nad-morzem.pdf ISBN-978-83-288-0770-9 ISBN application/pdf https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/przybyszewski-nad-morzem.html ISBN-978-83-288-1749-4 ISBN text/html http://wolnelektury.pl/media/book/txt/przybyszewski-nad-morzem.txt ISBN-978-83-288-2704-2 ISBN text/plain http://wolnelektury.pl/media/book/epub/przybyszewski-nad-morzem.epub ISBN-978-83-288-3766-9 ISBN application/epub+zip http://wolnelektury.pl/media/book/mobi/przybyszewski-nad-morzem.mobi ISBN-978-83-288-4852-8 ISBN application/x-mobipocket-ebook DC.WL-P 1DTP 6MC Stanisław Przybyszewski Nad morzem Kobieta, Kochanek, Rozkosz, SzczęścieTy, która w czarne sny moje świetlanymi palcami wplatasz piękność więdniejącychwiędniejący --- dziś: więdnący. jesieni, blaski okwitłych przepychów, spiekłe farby ogniem trawionych rajów --- O jasna moja --- wiele bólu się prześniło, odkąd Cię po raz ostatni widziałem, ale wciąż jeszcze lśni me serce od gwiazd, któreś w me życie rozsiała, wciąż jeszcze rwą się z krwi mojej błagające ręce ku szczęściu, któreś mi kiedyś w duszy rozpaliła. Ty, która w ciemnej pomroce cichymi rękami przędziesz mi na zaczarowanych harfach ciężką zadumę o chwilach rozkoszy, co w morzu tonąc, iskrzą się na zachodzie krwawą rosą, o nocach, co do ciepłych piersi tulą serca zbolałe --- O jasna moja --- już tyle razy słońce zapadło, odkąd koiłaś czarownymi pieśniami smutek mej duszy, a wciąż jeszcze widzę w ciemnej pomroce Twe oczy, jak się żarzą w nieziemskim zachwycie, i jasną rękę widzę, jak się ku mnie wysuwa i w płonącym krzyku chwyta za moją. Ty, która mi burz noce na dni pogody przemieniasz, w głębiach snu zagaszasz czary jawujaw (daw.) --- jawa, rzeczywistość., w bezbrzeżne dale odsuwasz pobliża --- która mi w sercu błędne ognie rozpalasz i czarne kwiecie ku życiu niecisz --- O jasna moja --- już tysiąc razy świat się przeobraził, odkąd Twe ostatnie spojrzenie chłonęło gasnące blaski mej duszy, a wciąż jeszcze widzę Twą drobną twarz dziecka i złotą koronę jedwabnych włosów wokół twej skroni, widzę, jak dwie łzy spłynęły w blady uśmiech, co tlał na Twych ustach, i słyszę, jak głos Twój ciemną skargą się krwawi. Ty, która mi rozrywasz pieczęcie wszelkich tajemnic --- i czytasz runy ukrytych sił, a po wszystkich szałach mego życia roztaczasz się tęczą łaski od jednego nieba do drugiego --- nigdy jeszcze nie wichrzyły się taką burzą gwiazdy moje, nigdy jeszcze nie płomieniała jasność, co Twą skroń wieńczy, tak krwawymi błyski, jak teraz, kiedyś mi w morze zapadła. Przed Twe nogi rzucam gwiazdy moje, stopy Twe oplatam snów mych czarnych kiremkir --- czarny materiał, oznaka żałoby., a w ręce Twoje kładę me serce --- me serce. OjczyznaO jakżeś piękna, oblubienico moja, ziemio rodzinna, z której szczytną a nieugiętą mocą w niebo wyrastam, wieczności moja, co wszelkim majestatem bólu płomieniejesz, Ty, pani moja, o morze moje, moje święte, niekończone morze!