Przerwa-Tetmajer, Kazimierz Próżno w swej duszy... Kozioł, Paweł Niedziałkowska, Marta Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/prozno-w-swej-duszy Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji, nakł. Gebethnera i wolffa, Warszawa-Kraków 1897 Domena publiczna - Kazimierz Przerwa-Tetmajer zm. 1940 2011 xml text text 2010-10-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1418.jpg {I had some dreams.., Capture Queen ™@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1418 DCA 1DTP 3MN Kazimierz Przerwa-Tetmajer Próżno w swej duszy... DuszaPróżno w swej duszy przepastne otchłanie/ Rzucasz źrenicę, jak ołówołów --- ołowianymi ciężarkami obciążano sondy, używane na statkach do sprawdzania głębokości.: nie spadnie/ Głębiej, niż może, i zawsze coś na dnie/ Niedojrzanego dla niej pozostanie. Choćby poznała nawet rusztowanie,/ Na którym cegła twych myśli się kładniekładnie --- dziś popr.: kładzie.,/ By wznieść gmach czynów życia; Tajemnicachoć odgadnie/ Nawet fundament, na którym gmach stanie: To w tajemnicy pozostanie wiecznej/ Szczyt wieży gmachu i kamień węgielnykamień węgielny --- w tradycyjnej architekturze drewnianej: kamień, na którym opiera się węgieł (bądź: węgło), czyli narożnik ściany; przen.: pierwszy kamień, uroczyście kładziony podczas budowy.,/ Bo, aby zbadać duszy swej głębinę, Musiałbyś poznać skutek ostateczny,/ I znać najpierwszą wszechistnień przyczynę,/ A tych nie dojrzy nigdy wzrok śmiertelny.