Przerwa-Tetmajer, Kazimierz Prometeusz Kozioł, Paweł Niedziałkowska, Marta Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/prometeusz Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji, nakł. Gebethnera i Wolffa, Warszawa-Kraków 1897 Domena publiczna - Kazimierz Przerwa-Tetmajer zm. 1940 2011 xml text text 2010-10-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1417.jpg dramatic sunrise, Rajmahal88888@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1417 DCA 3MN Kazimierz Przerwa-Tetmajer PrometeuszPrometeusz --- postać z mitologii greckiej, według której stworzył on człowieka, lepiąc go z gliny zmieszanej ze łzami, a następnie, wbrew woli bogów, obawiających się buntu ludzi podobnego do wcześniejszego buntu Tytanów, podarował ludziom ogień. Za karę został przykuty do skał Kaukazu, gdzie sęp wyjadał mu codziennie odrastającą wątrobę. OgieńOgniu ty, co tam w ziemi wnętrznościach, głęboko,/ Wresz, huczysz i potrząsasz kamienną opoką:/ Ty potęgo straszliwa, wstań! Rwij ziemi łono,/ Z rozdartych jej wnętrzności ruń lawą czerwoną,/ Tocz odmęty płomienneodmęty płomienne --- tu: lawa. na skorupę ziemną,/ I wszystko, wszystko, wszystko niech ginie wraz ze mną!/ Oto do przykutego do tej twardej skały,/ Tam z dołu, tam z daleka, płyną ludzkie jęki,/ Ryczące, jak wezbranych oceanów waływały (daw.) --- fale.!/ Biada! Biada!... Gdzież nie ma nieszczęścia i męki?/ Kędyżkędy (daw.) --- gdzie. nie dostąpiłodostąpić --- dojść, dotrzeć. zło? Z jakiejże strony/ Nie wydziera się w niebo głos bólu szalony?/ CierpienieBiada! Biada!... Otom ja, w gryzącym łańcuchu,/ Ja, głodny i spragniony, bez woli, bez ruchu,/ Z poszarpanym przez sępa bokiem i wątrobą,/ Trawiony najstraszniejszą ze wszystkich chorobą:/ Rozpaczą beznadziejną --- --- ja, co mym widokiem/ Gwiazdy straszę na niebie świecące wysokiem,/ Ja, nędzarz, od którego nawet huragany/ Uciekają, na Kaukaz kiedy się zapędzą;/ Ja, wszystkim okropnościom na pastwę wydany;/ Ja, jak słońce światłością, otoczony nędzą:/ Otom jest cierpień ludzkich wcielonym obrazem..../ Biada! Biada!... O matko rodzicielko, ziemio,/ Wzbudź te ognie, te żary, co w twym wnętrzu drzemią,/ Niech runą --- --- i uczynią cię wodą i głazem!.../ Jak tygrys, co ukryty w nadwodnej komyszykomysze (reg.) --- zarośla znajdujące się na terenie podmokłym.,/ Czyhając na gazele, krwią i mordem dyszy:/ Tak nieszczęście na ludzi czyha niestrudzenie/ Wiecznie, wszędzie --- --- przemocne tak chce Przeznaczenie./ Dziś, gdy wiem, co jest cała, straszna niemoc woli,/ Gdy każdy atom ciała i ducha mnie boli,/ Od wieków na tej skale cierpiący samotnie,/ Współczuję dziś z człowiekiem, o! lepiejlepiej --- tu: bardziej. stokrotnie,/ Niżem współczuł, gdym ogień z nieba dlań wykradał ---/ ŚmierćI gdybym dziś wszechmocą Przeznaczenia władał,/ Ze wszystkich szczęść najwyższe rzuciłbym ludzkości,/ Nicestwiącnicestwić --- unicestwiać. ją i grzebiąc na wieki w nicości!