Przerwa-Tetmajer, Kazimierz Narodziny Afrodyty Kozioł, Paweł Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/narodziny-afrodyty Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji, nakł. Gebethnera i Wolffa, Warszawa-Kraków 1897 Domena publiczna - Kazimierz Przerwa-Tetmajer zm. 1940 2011 xml text text 2010-10-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1406.jpg Troca de Sementes, Cláudia*~Assad@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1406 DCA 1DTP 3MN 6MC Kazimierz Przerwa-Tetmajer Narodziny Afrodyty Przyroda nieożywionaZłocisty-to był dzień. Błękitne zadumanie/ Objęło cały świat. Na modrym oceanie/ Słoneczny zasnął blask. Na ziemi i na niebie/ Cisza zdawała się wsłuchiwać sama w siebie./ Omdlewał w okrągw okrąg --- w koło. świat od światła i gorąca,/ Różany płonął kwiat, srebrniała lilia drżąca,/ Nad cichą, modrą toń nieskończonego morza/ Płynęła kwiatów woń, jak lutni dźwięk, w przestworza. Wtem --- jakby zwiewny rój motyli skrzydłem drżącem/ Potrącił śpiący blask i śpiącą głąb pod słońcem:/ Zadrgała senność sfer i kwiaty zaszeptały,/ Niepokój jakiś świat ogarnął nagle cały,/ Oczekiwanie --- --- cud jakiś się dziwny iściiścić się (daw.) --- ziszczać się, spełniać się. --- ---/ Z błękitno-złotych wód, z zielono-złotych liści/ Dźwięczący wybiegł szmer, lękliwy i radosny,/ Zadrgała senność sfer, jak w narodziny wiosnynarodziny wiosny --- Tetmajer napisał wiersz pod tym tytułem, wykorzystujący identyczny rytm dwunastozgłoskowca.. MorzeI ze srebrzystych pian, co w słońcu nieruchomienieruchomie --- dziś popr.: nieruchomo./ W tęczach świetlanych skier leżą na wód ogromie,/ Wśród blasku, ciepła, mgieł złocistych, z wód kryształu,/ Nagi niewieści kształt wynurza się pomału --- ---/ Zdumienie zdjęło świat: przejrzyste milkną sfery,/ Drżeć przestał róży kwiat, liliowe ścichły szmery,/ Jakby zaklęta, woń stanęła skrysztalona/ I w zadziwieniu w toń spojrzała nieb oponaopona (daw.) --- zasłona.. BoginiA ze srebrzystych pian AfrodisAfrodis --- Afrodyta, grecka bogini miłości. wyszła biała,/ I naprzód słońcu swój promieny uśmiech słała,/ Potem przez modrą głąb powoli szła ku ziemi,/ Znacząc swej drogi ślad kroplami świetlistemi,/ I boski uśmiech śle niebiosom, lądom, wodzie,/ A świat dziwował się przecudnej jej urodzie,/ Blask ją osuszać biegł, woń obcierała z rosy,/ U nóg jej śnieżnych legł ocean modrowłosy. A ona w słońcu swe suszyła ciało białe,/ ErotyzmZefiry pieszczą ją z zachwytu oszalałe,/ ślizgają się od stóp po nogach jej do łona,/ Całują piersi jej i szyję i ramiona,/ Spijają perły pian z jej zagięć i, lubieżne,/ W lotny okrążą tan jej uda smukłe, śnieżne,/ Z wolna się suną wzdłuż jej pełnych biódr, a potem,/ Ku ustom z wonią róż wzlatują nagłym wzlotem. Muskają włosy jej złociste, miękkie, śliczne,/ Złocisty szafir óczócz --- dziś popr.: oczu. owieją balsamicznebalsamiczny --- o zapachu żywicy, wonny.,/ I omdlewając już do stóp jej kornie padną.../ A ona rękę swą podniosła światowładną,/ MiłośćI naga stała tam, a dziwna jej potęga/ Aż do HadesuHades --- w mitologii greckiej kraina umarłych. bram nieprzekroczonych sięga,/ I zadrżał wszeświatwszeświat --- dziś popr.: wszechświat. w krąg, bo z morskich głębokości,/ Sprawczyni wyszła mąk najsroższych dla ludzkości.