Przerwa-Tetmajer, Kazimierz Na Anioł Pański Kozioł, Paweł Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/na-aniol-panski Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji, nakł. Gebethnera i Wolffa, Warszawa-Kraków 1897 Domena publiczna - Kazimierz Przerwa-Tetmajer zm. 1940 2011 xml text text 2010-10-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1408.jpg Waterdrops, victoria white2010@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1408 DCA 3MN Kazimierz Przerwa-Tetmajer Na Anioł PańskiAnioł Pański --- modlitwa maryjna odmawiana w momencie bicia dzwonów kościelnych o 6.00, w południe lub o 18.00 (wiersz Tetmajera zakłada porę wieczorną). ModlitwaNa Anioł Pański biją dzwony,/ Niech będzie Maria pozdrowiona,/ Niech będzie Chrystus pozdrowiony.../ Na Anioł Pański biją dzwony,/ W niebiosach kędyś głos ich kona... SmutekW wieczornym mroku, we mgle szarej/ Idzie przez łąki i moczary,/ Po trzęsawiskach i rozłogach,/ Po zapomnianych dawno drogach,/ Zaduma polna, osmętnica.../ Idzie po polach, smutek sieje,/ Jako szron biały do księżyca.../ Na wód topiele i rozchwieje,/ Na omroczone śpiące gaje,/ Cień, zasępienie od niej wieje,/ Włóczą się za nią żal, tęsknica.../ GróbHen, na cmentarzu ciemnym staje,/ Na grób dziewczyny młodej siada,/ W świat się od grobu patrzy blada... Na Anioł Pański biją dzwony,/ Niech będzie Maria pozdrowiona,/ Niech będzie Chrystus pozdrowiony.../ Na Anioł Pański biją dzwony,/ W niebiosach kędyś głos ich kona... Na wodę ciche cienie schodzą,/ Tumanytuman --- unoszący się w powietrzu kłąb kurzu lub kropel wody. się po wydmach wodząwodzić się --- tu: przemieszczać się.,/ RzekaA rzeka szemrze, płynie w mrokach,/ Płynie i płynie coraz dalej.../ A coś w niej wzdycha, coś zawodzi,/ Coś się w niej skarży, coś tak żali.../ Płynie i płynie, aż gdzieś ginie,/ Traci siętracić się --- gubić się. w górach i w obłokach,/ I już nie wraca nigdy fala,/ Co taka smutna stąd odchodzi.../ Przepada kędyśkędyś (daw.) --- gdzieś. w mórz głębinie/ I już nie wraca nigdy z dala... Na Anioł Pański biją dzwony,/ Niech będzie Maria pozdrowiona,/ Niech będzie Chrystus pozdrowiony.../ Na Anioł Pański biją dzwony,/ W niebiosach kędyś głos ich kona... Szare się dymy wolno wlekąwleką --- dziś popr.: wloką./ Nad ciemne dachy, kryte słomą ----/ Wleką się, snują gdzieś daleko,/ Zawisną chwilę nieruchomo/ I giną w pustym gdzieś przestworzu.../ Może za rzeczną płynąc falą,/ Polecą kędyś aż ku morzu.../ CiemnośćA mrok się rozpościera dalą/ I coraz szerzej idzie, szerzej,/ I coraz cięższy, gęstszy leży,/ Zatopił lasy, zalał góry,/ Pochłonął ziemię do rubieżyrubież --- granica.,/ Na niebie oparł sięoprzeć się --- sięgnąć aż do. ponury... Na Anioł Pański biją dzwony,/ Niech będzie Maria pozdrowiona,/ Niech będzie Chrystus pozdrowiony.../ Na Anioł Pański biją dzwony,/ W niebiosach kędyś głos ich kona... DuszaIdzie samotna dusza polem,/ Idzie ze swoim złem i bolem,/ Po zbożnym łaniezbożny łan --- łan zboża. i po lesie,/ Wszędywszędy --- dziś popr.: wszędzie. zło swoje, swój ból niesie,/ I swoją dolę klnie tułaczą,/ I swoje losy klnie straszliwe,/ Z ogromną skargą i rozpaczą/ Przez zasępioną idzie niwęniwa (daw.) --- pole..../ Idzie, jak widmo potępione,/ Gwiżdże koło niej wiatr i tańczy ---/ W którą się kolwiek zwróci stronę,/ Wszędzie gościniec jej wygnańczy --- ---/ Nigdzie tu miejsca nie ma dla niej,/ Nie ma spoczynku, ni przystani.../ Idzie przez pola umęczona,/ łamiąc nad głową swą ramionałamiąc nad głową swą ramiona --- starożytny gest żałoby.... Na Anioł Pański biją dzwony,/ Niech będzie Maria pozdrowiona,/ Niech będzie Chrystus pozdrowiony...