Przerwa-Tetmajer, Kazimierz Na wiosnę Dug, Katarzyna Kozioł, Karolina Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/przerwa-tetmajer-na-wiosne Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji, nakł. Gebethner i Wolff, Warszawa-Lublin-Łódź 1897. Domena publiczna - Kazimierz Przerwa-Tetmajer zm. 1940 2011 xml text text 2015-01-19 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/13973860825_d42fd626a5_k.jpg spring tide, jenny downing, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4014 DCC 6MC 1DTP 3MP Kazimierz Przerwa-Tetmajer Na wiosnę Uwspółcześniono: pisownię łączną i rozdzielną: z poza -> spoza; ubezdźwięcznienia: z poza -> spoza. WiosnaNiegdyś, kiedy się wiosna zalśniła w przezroczu,/ marzyły mi się bóstwa żywiołów ocknięte,/ lasów bogi szumiące i przejasne, święte/ nimfy, rodzące kwiaty spojrzeniem swych oczu, Zdało mi się, że stojąc kędyśkędyś (daw.) --- gdzieś. na uboczu,/ jak malarz spoza wiklin w wodzie rozpierzchnięte/ podpatruje dziewczyny, ich nagą ponętę,/ błękit ciała wśród fali i rosę w warkoczu: tak ja patrzę na nagie młode bóstwa wiosny,/ utrwalając ich obraz cudowny we wzroku,/ ich promienną urodę i pląs ich miłosny. Przemijanie, StarośćJuż wiosna schodzi jasna z białego obłoku,/ lecz moja --- przeszła --- i dziś na ową świetlistą/ patrząc, widzę ironię bytu wiekuistą...