Przerwa-Tetmajer, Kazimierz Herakles Dug, Katarzyna Kotwica, Wojciech Trzeciak, Weronika Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/przerwa-tetmajer-herakles Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji, nakł. Gebethner i Wolff, Warszawa-Lublin-Łódź 1897. Domena publiczna - Kazimierz Przerwa-Tetmajer zm. 1940 2011 xml text text 2015-01-19 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/823004299_3840a021bd_o.jpg Undulating fence, The Wandering Angel, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4066 DCC 1DTP 6MC 3MP Kazimierz Przerwa-Tetmajer Herakles Uwspółcześniono: pisownię łączną i rozdzielną: cóżbym -> cóż bym. ortografię: bronzowym -> brązowym; spłókać -> spłukać. Przez stepy szedł Herakles, niósł maczugę z drzewa,/ a w kędziorach mu bujnych wiatr świszczący śpiewa/ i o bary szerokie bije, jak o skałę./ Słońce mu promieniało na piersi wspaniałe/ i nogi by ze spiżuby ze spiżu --- jak ze spiżu.. Szedł młodzieńczej krasykrasa (daw.) --- uroda./ i chwały pełen, wielbion przez rzeki i lasy,/ góry i morza sine, syn ZewsaZews --- dziś popr.: Zeus; najwyższe bóstwo panteonu greckiego. straszliwy ---/ li mu nie dostawałoli mu nie dostawało --- tylko mu brakowało; nie dostać (daw.): brakować. na kark ze lwa grzywy./ Idąc w step, myślał w duszy: «Daj mi, Boże Panie,/ jakie w tej pustce wielkiej ogromne spotkanie,/ bo serce moje pragnie boju, walczyć żądam!/ Jestem młody i mocny! MłodośćNiech w oczy spoglądam/ larwom ogniem zionącym, lub hufiec tytanów/ na mej drodze, niebieski mój ojcze, zastanówzastanawiać (daw.) --- stawać.!/ Jestem młody i młodość podnosi krew mojękrew moję --- dziś popr.: krew moją.!/ Jestem mocny --- jak burza na obłokach stoję,/ chcę walczyć! Walka, boje są pracą młodości!/ Płomienna lawa w mojej przetacza się kości,/ i dnia jednego nie chcę mieć w pamięci, stary,/ w którym nie pokonałem, w którym moje bary/ nie zadrżały zwycięstwa dreszczem, kędykędy (daw.) --- tu: gdzie. więcej/ jest rozkoszy, niż w dreszczu na piersi dziewczęcej./ Na tom zrodzon, by walczyć. Gdzie oko me sięga,/ potwór się za potworem przeciw mnie wylęga,/ i wdzięczny-ć jestem, Zewsie, za owe wyrody,/ bo gdybym nie miał walczyć, cóż bym robił, młody?/ Młodość w walce strawiona, w lesie i w pustyni,/ męża słupem brązowym i półbogiem czyni»./ Gdy tak mówi, aliścialiści (daw.) --- partykuła wzmacniająca, sygnalizująca zmianę sytuacji; nagle, wtem. z piaszczystej uboczyubocz (daw.) --- miejsce położone z boku.,/ ogonem boki bijąc, lew olbrzymi kroczy,/ cień potworny wlekący. Gdy ujrzał człowieka,/ stanął, krwawą mu złością wrazwraz (daw.) --- od razu, natychmiast, zaraz. oko zacieka,/ zjeżył grzywę i z piersi zły pomruk wyrzuci,/ jak grzmot z chmury, zajadłej oznajmienie chuci./ Młodość, Krew, Walka, RadośćI zaśmiała się w szczęściu młoda pieśń herosa,/ ruszył naprzód, odważnie natarł na kolosa,/ maczugą łeb mu trzaska, a gdy lew pazury/ i kły weń wbił, że grube krwi spłynęły sznury,/ i gdy od lwiego trupa cały we krwi swojej/ szedł znój spłukać i rany obmywać u zdroiu zdroi --- u zdroju./ i w spiekłe walką usta czerpać z nich ochłody:/ cieszył się, że lwa spotkał i z lwem walczył, młody.