Przerwa-Tetmajer, Kazimierz Był czas Dug, Katarzyna Kotwica, Wojciech Trzeciak, Weronika Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/przerwa-tetmajer-byl-czas Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji, nakł. Gebethner i Wolff, Warszawa-Lublin-Łódź 1897. Domena publiczna - Kazimierz Przerwa-Tetmajer zm. 1940 2011 xml text text 2015-01-19 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/14984697119_fb66aea2a9_k.jpg A31 Eastbound Long Exposure, JackPeasePhotography, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3994 DCC 1DTP 3MP Kazimierz Przerwa-Tetmajer Był czas Uwspółcześniono: fleksję: czem -> czym; niczem -> niczym; interpunkcję: niech płyną, lub zagasną -> niech płyną lub zagasną; tak, czy inaczej w czyjem młodem -> tak czy inaczej w czyjem młodem Był czas, żeśmy się rozumieli,/ ten czas przeminął i nie wróci,/ Samotnika dziś mnie z wami wszystko dzieli,/ nic wy mnie dziś nie obchodzicie,/ nic wasze nie obchodzi życie,/ to jedno boli, żeście skuci. Pieśń moja stała się dziś pieśnią/ wyłącznie tylko moją własną;/ nie dbam, czy gdzie się ucieleśnią/ tak czy inaczej w czyjem młodemczyjem młodem --- dziś popr.: czyim młodym./ sercu te słowa, które w wodę-m/ rzucał --- --- niech płyną lub zagasną. ObcyJesteśmy obcy. Macie wróżów,/ macie serc waszych wykładaczy,/ macie dusz waszych czujnych stróżów,/ kapłanów waszych świętych chramówchram (daw.) --- świątynia, zwł. pogańska.,/ dzierżących szale prawd i kłamów,/ poetów dążeń i rozpaczy. Jam od wszystkiego uciekł tego,/ żyjcie, jak chcecie --- --- czym jesteście?/ Macież liść drzewa zielonego,/ macież woń kwiatu, szum potoku,/ jesteścież jak wschód słońca oku,/ jak modrzewiowych gęstw powieście? Jesteścież jak legenda złota,/ kuta we wnętrzu skał ogromnych?/ Albo jak zbroja, co grzechota,/ albo miecz, co przy boku chrzęści,/ albo stalowej łoskot pięści,/ pragnącej gwarów wiekopomnych? Poeta, Niewola, WolnośćJam własnej tylko myśli mojej/ poetą --- --- gdzie mnie wicher rzuci,/ tam harfy mojej struny stroi,/ szumi mnie tylko pieśń pojęta,/ pieśń, której niczym świat nie pęta --- ---/ to jedno boli, żeście skuci.