Karpiński, Franciszek Pożegnanie z Lindorą w górach Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Oświecenie Liryka Sielanka Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pozegnanie-z-lindora-w-gorach http://polona.pl/item/499100/3/ Franciszek Karpiński, Sielanki, T. H. Nasierowski, Druk. "Przemysłowa", Warszawa 1892 Domena publiczna - Franciszek Karpiński zm. 1825 1896 xml text text 2009-02-19 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/415.jpg Frozen Raindrop, audreyjm529@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/415 DCA 1DTP 3MN Franciszek Karpiński Pożegnanie z Lindorą w górach Pójdźmy na koniec smutnego Kluczowa,/ Tam ją wśród łąki będziemy żegnali;/ I choć przed okiem naszem las ją schowa,/ My jeszcze za nią będziemy wołali:/ Lindoro! cóżeś zrobiła?/ Sierotyś nas zostawiła. Rzeczko ty mała! w które tylko kraje/ Popłyniesz, wszędzie powiadaj po drodze:/ Że już Lindora z nami się rozstaje,/ Bądź świadkiem, jak jej żałujemy srodze./ Lindoro! cóżeś zrobiła?/ Sierotyś nas zostawiła. Powiedzcie lasy i wy, góry dawne:/ Czy piękniejszego co w tych stronach było?/ Jak wy będziecie odtąd z tego sławne!/ Lecz jak się prędko światło wasze skryło!/ Lindoro! cóżeś zrobiła?/ Sierotyś nas zostawiła. Wieśniak swym małym dzieciom kiedyś powie:/ Dziatki! Lindory wyście nie widzieli:/ Piękna jak wiosna i czerstwa jak zdrowie,/ Biała jak ten śnieg, co się w górach bieli./ Lindoro! cóżeś zrobiła?/ Sierotyś nas zostawiła. Pasterze trzody swoje porzucali./ Żeby ją widzieć: a harde z pięknego/ Ciała pasterki twarz swą zasłaniały./ Dziatki, ciężkoż wam widzieć co równegociężkoż wam widzieć co równego --- trudno wam będzie zobaczyć coś podobnego.!/ Lindoro! cóżeś zrobiła?/ Sierotyś nas zostawiła. Już ponad rzeczką nie będziesz chodziła,/ I bielszej nogi nikt w niej nie umyje!/ Oko wesołe, usta i twarz miła,/ Wszystko się z twojem oddaleniem kryje./ Lindoro! cóżeś zrobiła?/ Sierotyś nas zostawiła. Nie masz Lindory! czegóż tu czekamy?/ Rozbiegnijmy się w różne gór tych strony!/ Co nam po wszystkiem? Lindory nie mamy,/ Został nam po niej żal nieutulony./ Lindoro! cóżeś zrobiła?/ Sierotyś nas zostawiła.