Potocki, Wacław Nie mijaj murowanego komina Brückner, Aleksander Nawrocki, Bartłomiej Kowalska, Dorota Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Elbląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BE. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/potocki-nie-mijaj-murowanego-komina Wacław Potocki, Wiersze wybrane, wyd. i oprac. Aleksander Brückner, nakł. Krakowska Spółka Wydawnicza, druk. W.L. Anczyca i Spółki w Krakowie, Kraków [1924]. Domena publiczna - Aleksander Brückner zm. 1939 2010 xml text text 2013-01-04 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/761805708_cb428f0756_o.jpg Pearson chairs and tables, John Lambert, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4241 DCA.WL-B 3MG Wacław Potocki Nie mijaj murowanego komina Jedzie nas trzech z sejmiku imoimo --- mimo [tj. obok; red. WL]. dwór szlachecki;/ Samsam --- w domyśle: sam gospodarz, właściciel dworu. stał na grobli, baba w stawie płóczepłókać (daw.) --- dziś popr.: płukać. niecki;/ GospodarzProsi na wstęp. Wstąpimy, bo południe blizkoblizko (daw.) --- dziś popr.: blisko.;/ Każe wskok do obiadu zakładać ognisko,/ A tym czasem do izby prowadzi nas siedzieć,/ Chcąc się czego o przeszłym sejmiku dowiedzieć./ Głód, GośćPrawimy, ale się nam na żołądku zwija,/ Gdzie nie tylko południe, lecz śródwieczerz mija;/ Już byśmy po pieczeni w karczmie przy ogórku/ Jechali, nie czekając jego podwieczorku;/ Dawno by konie obrok zjadły. Ów się bożybożyć się --- przysięgać.,/ Że owsa nie namłócił. Wolałbym najdrożej/ Kupić w karczmie, niżeli siedzieć, jak na szydłach,/ Dla kapłona tłustego i gęsi w powidłach,/ Choć by i kuropatwa i cukrowe wetycukrowe wety (starop.) --- słodki deser../ Jakoż patrząc na obrus i świeże serwety,/ Przejźrałbyprzejźrałby się (daw. reg.) --- przejrzałby się; Przejźrałby się w talerzu, bo dopiero z szkuty --- talerz (srebrny lub cynowy) tak nowy, że aż błyszczy, można się w nim przejrzeć; dopiero co przywieziony na szkucie z Gdańska. się w talerzu, bo dopiero z szkutydopiero z szkuty --- szkutą (łodzią) z Gdańska przywieziony../ Trzy godziny to leży na stole dla butydla buty --- z próżności, dla prestiżu.,/ Wielka aparencyjaaparencja (z łac.) --- okazałość. przyszłego obiadu./ Nie byłoby inaczej, pomyślę, do ładu./ Aż też niesie parobek barszcz w kowanym pasie,/ Panna petercymentupetercyment --- wino hiszpańskie. flaszkę. Pojźrympojźrym na sie (daw. reg.) --- spojrzymy na siebie (nawzajem). na sie./ Żołądków rano wódką zagrzawszy z hanyżem,/ Ostrzyliśmy apetyt na kapłona z ryżem./ Jedzenie, Skąpiec«Rademradem wam (daw.) --- rad wam jestem, cieszę się z waszej wizyty. wam, Bracia, ale jako szkolne pensa/ Uczą nas, będzie, prawi, sine arte mensasine arte mensa (łac.) --- stół (obiad) bez kunsztu, prosty../ BlomuzBlomuz, potaź i frykacz (fr. blanc-manger, potage, fricassê) --- francuskie potrawy., potaź i frykacz francuskie to brednie;/ Proszę na ten barszcz polski, póki nie ostydnieostydnąć --- dziś popr.: ostygnąć.»./ A w barszczu trzy zapartkizapartek --- zepsute jajko; jajko z martwym kurczakiem w środku. koło kury suchej./ Znać w niem tydzień kucharka płókała pieluchy./ Kwokę, pomyślę sobie, a z nią wraz i jajca/ Niewylęgnione, dla nas kazał warzyć zdrajca./ Potym kaszę jaglaną tenże kuchmistrz niesie,/ Tak twardą, że pies skoczy, a nie załomie się./ Toż syrasyr (daw. reg.) --- ser., bo z kapustą nie każe się kwapić,/ Żeby petercymentu było po czym napićnapić --- dziś popr.: napić się../ Więc nie jadszy, nie piwszy, że już ku wieczoru,/ Porwiemy się do karczmy niedaleko dworu,/ Napatrzywszy obrusów i GdańskiejGdański --- dziś popr. pisownia małą literą: gdański. się cyny./ Co masz w wozie, kucharzu, daj; miastomiasto --- tu: zamiast; miasto zwierzyny na pieczeni przy kaszej pozbędziem oskomin --- zaspokoimy apetyt prostą pieczenią z kaszą (w karczmie) zamiast wyszukaną zwierzyną (w gościnie u szlachcica). zwierzyny/ Na pieczeni przy kaszej pozbędziem oskominoskominy a. oskoma (daw.) --- apetyt.!/ Niech mija, komu w drogę, murowany komin.