Potocki, Wacław Bespieczeństwo drabskie Brückner, Aleksander Bułka, Aleksandra Dug, Katarzyna Niedziałkowska, Marta Rawska, Aneta Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Elbląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BE. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/potocki-bespieczenstwo-drabskie Wacław Potocki, Wiersze wybrane, wyd. i oprac. Aleksander Brückner, nakł. Krakowska Spółka Wydawnicza, druk. W.L. Anczyca i Spółki w Krakowie, Kraków [1924]. Domena publiczna - Aleksander Brückner zm. 1939 2010 xml text text 2013-01-04 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/2503.jpg Baroque by Andrea Rascaglia, Andrea Rusky@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2503 DCA 6BA 3MG Wacław Potocki BespieczeństwoBespieczeństwo --- dziś popr.: bezpieczeństwo. drabskie ObcyKto we drzwi kolace? «Ja». «Znam, żeś człek; po mowie/ Wiem, że nie bydlę, ale nie wiem, jak się zowie»./ «Ubogim jest, odpowie; w imię Boże proszę»./ Naliczywszy podaję ze drzwi mu trzy grosze./ Aż on za mną do izby wszedszy siędzie śmiele./ Pytam, dlaczego z ludźmi nie siedzi w kościele?/ Niebezpieczeństwo, StrachDrab straszny z opalonym na dwie ręce drągiem./ «Jużem tam był i waszeć nie zbędziesz szelągiem»./ Zedrwiałem, sam jak palec zostawszy we dworze,/ Chorym będąc; więc oknem patrzę na podworze;/ Patrzę ku kościołowi, próżna wszędzie ścieżka./ Toż dobywszy wytrzęsę na stół wszytko z mieszka./ «Nężcinężci --- na masz., rzekę, coś zastał; pojźry na mnie krzywo,/ «Schowajcie sobie, panie! szelągi na żniwo;/ Ja nic za nie nie kupię; orciskiemorcisko --- ort, czwarta część talara. mnie którem/ Darujcie». Wspomnę sobie tu o samowtórymsamowtóry --- kucharz i kuchta./ Kucharzu.Podstęp «Poczekajże, rzekę, miły bracie,/ Choćciby szelągami dosyć kopa na cię»,/ I wrzeczywrzeczy --- niby to. mu po orty wychodzę do sieni./ Tymczasem pozrzucawszy kucharzom pieczeni,/ Z gorącemi rożnami i sam oszczepisko/ Z pieca porwawszy, każę iść przy sobie blizkoblizko --- dziś popr.: blisko../ Widząc ich, drab wstał z ławy; myślę, co z nim zrobić;/ Nie zdolejązdoleją --- podołają. mu ci dwaj, jeśli każę go bić;/ Ja niewiele pomogę, bom na nogi słaby./ Kładąc nazad szelągi: «widywałem draby/ I żołnierz jeżeli w dom szlachecki przyjedzie,/ Aż go prosi gospodarz, za stół nie usiędzie»./ Chce do drzwi. «A po cóż się, panie bracie, kwapićkwapić --- zabierać się do czegoś.?/ Nim szkatułę przyniosą, wódki by się napić./ Twoja rzecz, franciefrant (daw.) --- spryciarz, cwaniak., siedzieć z babami pod kruchtąpod kruchtą --- przed kościołem../ Przy mnieś siadł, przed kucharzem wstałeś i przed kuchtą?/ Małoć trzy grosze, mało szelągami kopa»./ Tu kucharz weźmie go na rożen jako skopa/ I kiedy się z kuchenną bierze k niemu dzidą,/ Aż też słudzy z kościoła, aż hajducy wnidąwniść, wnijść --- wejść.,/ Toż draba zaraz za łeb wezmą do łańcucha./ Zabić grzech; niebezpieczna drażnić złego ducha./ Wziął już, myślę, po grzbiecie suchych razów kilka,/ Bo go w sieni jako psi obracali wilka,/ I kudły co z większego na głowie przerzedzą./ «Biegaj chłopcze, niech siedzi, aże się najedzą;/ Że usiadł nieproszony przy panu we dworze,/ Tylko mu niechaj katem pogrożą w gąsiorzegąsior --- kłoda, w którą wsadzano winnego../ Kto inszych straszy, którzy nie mogą mu zdużaćzdużać --- wydołać, poradzić sobie z czymś.,/ Nic słuszniejszego, jako strachem go napużaćnapużać --- nastraszyć (ruskie)../ Orta potem, co się go napierał, odważę,/ I wypuścić złodzieja na szubieńcę każę./ Jeśliż bestyja, która przed kupą ucieka,/ Porwie się na jednego, choć z orężem człeka,/ A jakoż drab zuchwały, mając czas po temu,/ Nie ośmieli się człeku dokuczyć choremu?/ BezpieczeństwoPrzeto moim przykładem niechaj każdy wie, że/ Pan Bóg, jako przypowieść, strzeżonego strzeże./ Nie chodź daleko w pole z próżnemi rękoma/ A czeladź rozesławszy sam nie siadaj doma.