Spis treści

    1. Błądzenie: 1
    2. Miłość platoniczna: 1
    3. Okręt: 1

    Edgar Allan PoeDo Helenytłum. Władysław Nawrocki

    1
    Miłość platoniczna, Okręt, BłądzenieHeleno! Dla mnie urok twój
    Jest jak te barki, co przed laty
    Koiły ciężki drogi znój,
    Cicho wędrowca w swoje światy
    5
    Niosąc przez wonne mórz bławaty.
    Śród mórz bez końca błądziłbym,
    Aleś mnie pieśnią swą Najady[1],
    Hyjacyntowym włosem swym
    Pod sławy wwiodła strop — Hellady,
    10
    Oraz w świątynię mocy — Rzym
    W niszy, jak bóstwo stoisz ciche…
    Jak w marmur widzę cię zaklętą,
    Z lampą z agatu — zażegniętą —
    Ach — ty z tych krain jesteś, Psyche[2],
    15
    Które są Ziemią Świętą!

    Przypisy

    [1]

    najada (mit. gr.) — nimfa wód słodkich (lądowych). Opiekunka źródeł, strumieni, rzek, jezior oraz wodospadów; przypisywano jej właściwości opiekuńcze i uzdrowicielskie. [przypis edytorski]

    [2]

    Psyche (gr. psychē: dusza; mit. gr.) — uosobienie duszy ludzkiej, przedstawiane ze skrzydłami motyla. Bohaterka opowieści z Metamorfoz Apulejusza; ukochana Erosa, która po wypełnieniu trudnych zadań zleconych przez zazdrosną Afrodytę, otrzymała nieśmiertelność i poślubiła boga miłości, stając się matką Hedone (Rozkoszy). [przypis edytorski]