Poe, Edgar Allan Dla Ani 2025-11-28 2000-01-01 Fundacja Wolne Lektury pol A. Lange, Przekłady z poetów obcych, „Gazeta Polska”, Warszawa 1899, cz. II, s. 37-41. https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/poe-poezje-dla-ani/ Domena publiczna - Edgar Allan Poe zm. 1849, Antoni Lange zm. 1929 Wasiołka, Tomasz Romantyzm Liryka wiersz DCA For Annie text Sekuła, Aleksandra Wasiołka, Tomasz Sekuła, Aleksandra https://commons.wikimedia.org/w/index.php?title=File:Antoni_Lange_-_Przek%C5%82ady_z_poet%C3%B3w_obcych.djvu&page=211 Lange, Antoni Modernizacja zapisu: swojem > swoim. Edgar Allan Poe Dla Ani PrzemijanieDzięki niebu --- Przesilenie/ Przeminęło już bezpiecznie ---/ I powolne ciała gnicie / Już minęło ostatecznie / I gorączka, zwana życiem, / Przeminęła ostatecznie. Śmierć, TrupAch, bezwładnie wiem i smutnie,/ Wszystkich sił jam pozbawiony ---/ Żaden muskuł się nie rusza ---/ Gdym na wzdłuż tak położony ---/ Mniejsza o to --- Tak mi lepiej,/ Gdym na wzdłuż tak położony... Leżę --- leżę --- tak spokojnie ---/ W cichym łożu leżę sobie,/ Że ktoś mógłby, patrząc na mnie/ Sądzić, żem jest trupem w grobie./ Ach --- i drżałby, patrząc na mnie,/ Sądząc, żem jest trupem w grobie. Choroba, Kondycja ludzkaJęki moje i stękanie ---/ I gorączka --- łkanie --- rwanie---/ Już ucichły w błogim stanie ---/ --- I okropne uderzanie ---/ Ach okropne --- przeraźliwe ---/ Mego serca uderzanie. Ból i duszność --- chęć rzygania ---/ I febryczne drżenie ciała ---/ Już ustały wraz z gorączką,/ Co po mózgu mi szalała ---/ Wraz z gorączką zwaną życiem,/ Co mi mózgi rozpalała. ChorobaI, ach, wszystkie te męczarnie,/ Najstraszliwsze te cierpienia/ Przeminęły z najstraszliwszą/ Męką mąk --- męką pragnienia/ Które we mnie głąb ognista / Namiętności rozpłomienia./ WodaPiłem wody, dziwnej wody,/ Co mi gasi szał pragnienia. Piłem wody, która płynie / Jako piosnka nad kołyską ---/ Od wiosennych zórz, lecz mało/ Wsiąka w gruntu podścielisko ---/ W tej jaskini tutaj blisko/ Wsiąka w gruntu podścielisko. SenAch, a teraz któż to powie,/ Chyba wariat jaki może,/ Że mój pokój pełny mroku/ I że ciasne moje łoże!/ Ach, bo nigdy człowiek nie spał,/ W takim łożu jak to łoże,/ A gdy śpisz --- spać musisz właśnie/ W takim łożu jak to łoże. DuchTeraz duch mój tantalowyTantal (mit. gr.) --- król lidyjski, syn Zeusa, za popełnione za życia zbrodnie ponosił męczarnie w Tartarze, najmroczniejszej części podziemnej krainy zmarłych: stał zanurzony w wodzie, z owocami nad głową, nie mógł jednak dosięgnąć jednego ani drugiego, zaspokoić pragnienia ani głodu, zaś nad jego głową chwiał się głaz, grożąc zmiażdżeniem; przymiotnik tantalowy odnosi się do przedstawionej w micie męki nienasycenia. / Pełny ciszy odpoczywa --- / Zapomniawszy --- albo wcale/ Nie żałując róż przędziwa, / Nie żałując dawnych wzruszeń / Mirtów ani róż przędziwa. KwiatyBo gdy cicho tutaj leżę, / To widziadła owych kwiatków / Mają dla mnie świętszy zapach,/ Przenajświętszy zapach bratków, / Rozmarynu słodki zapach,/ Pomieszany z wonią bratków,/ Z wonią ruty --- i przecudną/ Czystą --- świętą wonią bratków./ SenI tak leżę cichy --- senny --- / Kąpiąc duszę jak w otchłani/ Nieskończonych snów o prawdzie / I piękności mojej Ani --- / Tonąc duszą w tej kąpieli / Snów o włosach mojej Ani. SeksOna czule mię całuje, / Czule pieści dłoń mą ona; / Śpię --- ach śpię --- rozkosznie marzę/ Niby w raju --- u jej łona --- / Śpię głęboko --- śpię na niebie/ Mojej Ani drogiej łona... Noc, AniołGdy mrok nastał, wnet mię ona/ Kryje ciepłem ducha swego --- / I błagała archaniołów/ By mię strzegli ode złego,/ Ach, królowę archaniołów, / By mię strzegła ode złego. MiłośćLeżę --- leżę tak spokojnie/ W łożu swoim leżę sobie, / (Znając miłość jej anielską), / Że wy mię sądzicie w grobiewy mię sądzicie w grobie (daw.) --- sądzicie, że jestem w grobie. ---/ Ach --- i leżę tak z rozkoszą / Cichy --- senny leżę sobie ---/ (Z jej miłością cichą --- słodką ---) / Że wy mię sądzicie w grobie ---/ Że wy drżycie, patrząc na mnie/ I sądzicie, żem już w grobie... Miłość, Niebo, ŚwiatłoAle serce me jaśniejsze --- / Niż na niebach --- na otchłani / Wszystkie gwiazdy promieniste:/ Ach, jaśniejsze blaskiem Ani, / Gdyż rumieni się tą zorzą, / Która jest miłością Ani; / Gdyż się złoci myślą zorzy/ Jasnych oczu mojej Ani...