Poe, Edgar Allan Annabel Lee 2025-11-27 2014-01-01 Fundacja Wolne Lektury pol E. A. Poe, Kruk. Wybór poezyji, tłum. B. Beaupré, Kraków 1910, s. 25-27 https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/poe-poezje-annabel-lee/ Domena publiczna - Edgar Allan Poe zm. 1849, Barbara Beaupré zm. 1943 Wasiołka, Tomasz Sekuła, Aleksandra Annabel Lee text Wasiołka, Tomasz Sekuła, Aleksandra https://pl.wikisource.org/wiki/Kruk._Wyb%C3%B3r_poezyi Romantyzm Liryka wiersz DCA Beaupré, Barbara Edgar Allan Poe Annabel Lee Niegdyś przed wielu, wielu laty / W królestwie nad mórz pianą, / Żyła dzieweczka którą znałem/ Annabel Lee ją zwano. MiłośćDzieweczka z kraju ponad morzem, / W królestwie nad mórz pianą, / Żyła tym tylko, że mnie kocha,/ I tym, że jest kochaną. Dzieciństwo, MiłośćByliśmy dziećmi, ja i ona, / W onym królestwie nad mórz pianą / A miłowaliśmy się miłością / Nad miłość innym daną. Wiatr, Anioł, Śmierć, ZazdrośćA miłowaliśmy się miłością, / Ja z moją Annabel Lee,/ O jakiej chyba, uskrzydlony / Rój Serafinówserafin --- biblijna istota o trzech parach skrzydeł, wspomniana w Księdze Izajasza (Iz 6, 1–6); w tradycji chrześcijańskiej serafiny są aniołami z najwyższego chóru anielskiego. śni. I z tej to właśnie, z tej przyczyny / W królestwie nad mórz pianą, / Wicher napędził kłąb chmur siny / W królestwie nad mórz pianą. I jak Serafin lodowaty/ W mroźne odziany mgły,/ Do zimnej wtrącił ją mogiły/ ją! moją Annabel Lee. Bo tam, w królestwie nad mórz pianą, / Każde to dziecko wie,/ Że zazdrościły Serafiny/ Annabel Lee i mnie. I że dla tego wichry mroźne/ W chmurne odziane mgły/ Zabiły ją/ Zmroziły ją.../ Piękną mą Annabel Lee. Miłość romantycznaLecz w naszej miłości, choć była dziecięcą,/ Tak silnych uroków moc tkwi/ Żeśmy się kochali i lepiej, i więcej/ Niż starsi i mędrsi niż my.../ Niż mędrsi i starsi niż my... I nigdy anioły, co w niebie królują,/ Ni czarnych demonów rój zły/ Nie mogły oderwać jej duszy od mojej/ Ni mojej od Annabel Lee. Miłość silniejsza niż śmierć, SenI dziś, skoro drżąca srebrzystość miesiąca/ I gwiazd pozłocistych rój lśni,/ Śnię o niej i czuję na sobie płonące / Jej oczy. Mej Annabel Lee. I co noc w snów bieli, wśród srebrnej topieli/ Spoczywam z nią razem na zimnej pościeli/ Tam w jej królestwie nad mórz pianą/ Tam w jej mogile pod mórz pianą...