Podsiadło, Jacek Próba czasu Kozioł, Paweł Szejko, Jan Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/podsiadlo-proba-czasu Jacek Podsiadło, Wychwyt Grahama, Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1999. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-20 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5777.jpg Morning forest, Derbeth@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5777 Jacek Podsiadło Wychwyt Grahama Próba czasu Rzeczoznawca znał się na rzeczy./ Omiótł wszystkie kąty taksującym spojrzeniem. Okrutnym i/ smutnym, jakby znał wartość/ płyty gramofonowej wiezionej z wakacji po przekątnej Polski/ lub ukrytego w szafie paska testu ciążowego z ledwie widocznym plusikiem./ Osierocane psy i pająki, kurze w zakamarkach./ Zimno jak wtedy. Pół milimetra, o jakie spadnie/ słupek rtęci w ściennym termometrze, gdy ustanie krzątanina/ przeprowadzki. Przycinanie ogona, palenie sterty listów./ Zamierzchłe czasy odnowione na chwilę jak fresk w deszczu./ ,,Drabczyk pisał mi, że i od niego wycofałeś swój arkusz./ Cóż się dzieje z tobą? To chyba czwarty w ostatnim czasie"./ ,,Zajmij wreszcie w tej Warszawie jakieś fajne mieszkanie, ile lat będziesz cieciem?"/ ,,Praca w radiu jest. Mieszkanie masz za darmo w Dobrzeniu u Kaczyńskich,/ prawie na 100%. Cztery pokoje, łazienka, przedpokój jak salon"./ ,,Ale cię chwalą. Tylko nie wiem, co znaczy słowo aliteracje./ Napisali też, że operujesz tanimi chwytami poetyckimi,/ może byś wydał książkę z tymi chwytami?"/ ,,Wysiadłem w Kłodzku, widziałem po drodze soczysty las, góry,/ no i chmurzasto-promienistą Rzeczywistość. Zdaje się, że przez chwilę byłem Adwajta"./ ,,Koresponduję z takim dziwnym facetem z N. Y./ Dostałem adres firmy wysyłającej za darmo świerszczyki./ Pierdolnąłem się o parę cyfr i napisałem do Hudsona"./ ,,Przez wakacje mieliśmy się zastanowić nad tematami 'Maski w życiu --- hipokryzja'/ i 'Dlaczego kocham życie'. Mógłbyś mi trochę podpowiedzieć? A z tą cenzurą/ to chyba przesadzasz, tracić szansę druku w fajnym wydawnictwie tylko dlatego,/ że jeden facet uważniej przeczyta nasz wiersz?"/ ,,Kasia porzuciła mnie. Szkoda tylko, że kiedyś/ wymawialiśmy wobec siebie piękne i wielkie słowa"./ Rzeczoznawca, hm. Jakoś tamte słowa/ nie straciły wartości. Wieczne zachwyty młodości./ Lidka egzotyczna jak ukwiał. Zwy, echa/ w moim opustoszałym wnętrzu. Cykle. Sentymenty,/ pamiątki. I nakładany na nie/ lukier teraźniejszości. Dawid/ cały w onomatopejach. Klaruje nowiny o/ łołłołach, brumbrumach, ciufciach i kwakwach./ Radio całą dobę/ nadaje komunikaty. Powódź pięćsetlecia. Wciąż mkną iju-iju/ i śmigłowce kołują nad rozlewiskami. Woda coraz wyżej,/ na mostach kolejowych zaparkowano krowy i po raz pierwszy zbratane/ z nimi błyszczące auta, rosną góry gnoju./ Czas próby. Pedałuję powoli wzdłuż wsi, rowerem w wodzie po osie./ Potwierdza się, co już wiedziałem: wątły był/ każdy fundament. Żadne obwałowania. Przegrałem./ Nic nie znaczyłem (Lidka: ,,nie możesz mnie nawet/ obrazić. Twoje słowa/ nic nie znaczą"). Płacze ostatni raz/ używszy niechcący słowa ,,kochanie", siły nawyków/ rozpanoszyły się w nas, do ostatniej chwili/ strzyżono trawniki, patrzono w telewizory i nie wierzono,/ choć wojewoda w radiu już płakał, błagając/ o ewakuację. Pojawiły się w mieście/ pierwsze jaskółki trupów./ Całkowicie/ zerwana/ łączność./ Telefony komórkowe --- do wyrzucenia. Na nic telegrafy./ Samochody --- na nic. Amfibie --- na nic. Wiersze na nic. Zostałem, zostaliśmy, staliśmy się/ niepotrzebni jak akustyka wypróżnionych kościołów./ Jak wnętrza sprzedanych domów pełne/ faktów uznanych za niebyłe.