Podsiadło, Jacek Historia fioletowego podkoszulka Kozioł, Paweł Szejko, Jan Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/podsiadlo-historia-fioletowego-podkoszulka Jacek Podsiadło, Wychwyt Grahama, Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1999. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-20 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5777.jpg Morning forest, Derbeth@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5777 Jacek Podsiadło Wychwyt Grahama Historia fioletowego podkoszulka Romb okna, prosty zygzak rynny, pozimowa pustać pól./ Spisuję, żeby nie przepadło (wiem, że przepadnie)./ Z listu od Magdy: ,,Ukochańcu, wróciłam prawie o północy,/ czuję każde ścięgno --- cały czas tańczyłam,/ taka muzyka była. A wstać musiałam już o piątej,/ o szóstej była msza za dziadka, byłam przed/ ołtarzem św. Jacka i cały czas myślałam o Tobie". I:/ ,,To jest bardzo filmowa, niewiarygodna historia"./ Chora chęć, żeby ci obcy, z epok, które mają przyjść,/ wiedzieli, co było i jak. Film nie jest godzien opowiedzieć/ naszej historii, wiersze tak. Szczegóły: strąk/ dużego spinacza biurowego, rana na nodze/ żółta od rywanolu, podłużny znaczek z okazji/ światowego dnia poczty, na którym z dyliżansu/ parobcy wyprzęgają rozstawne konie, pocztylion ma trąbkę u pasa,/ w słomie bawią się psy. ,,Obok mnie leży Twój podkoszulek"./ Po pierwszym praniu zbiegł się jak czas teraz./ Jak tłum na Miejsce Wydarzenia. Nic się nie stało./ Nawet grudka rudy głęboko w ziemi nie zostanie z tych egzaltacji./ ,,W drzwiach domu mam zamek Gerda. Jak go sprzedają,/ to z pięcioma kluczami. Już zgubiłam trzy./ Ciągle gubię klucze, po prostu. Ale tego od Ciebie/ nie zgubię na pewno. Bo to klucz do mnie..."/ Podłoga zasłana maszynopisami, zimowy pejzaż, jestem jurorem/ w poetyckim konkursie. Słodycz grafomanii. Dmuchawce/ na wietrze, ulatujące sylaby. Dlaczego rząd nic nie robi/ w sprawie entropii? ,,Absolutnie Twoja". Gaz do dechy,/ celki zakonne, dyskoteki, gwałt/ ze szczególnym okrucieństwem. Byłem głupi, że nie przemyłem od razu/ łydki jodyną. Można było uniknąć... Głupi jestem! Niczego/ nie było można uniknąć! Józef Rybowicz: ,,I taki już pozostanę/ w tym niespokojnym życiu... Taki już pozostanę".