Kochanowski, Jan Pieśń XII (Nie masz, i po drugi raz nie masz wątpliwości...) http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesni-ksiegi-wtore Wilczek, Piotr Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Renesans Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesni-ksiegi-wtore-piesn-xii Pieśni Jana Kochanowskiego księgi dwoje, Drukarnia Łazarzowa, Kraków, 1586 Domena publiczna - Jan Kochanowski zm. 1584 1655 xml text text 2009-07-07 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3079.jpg Beauty Of Light!, VinothChandar@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3079 Jan Kochanowski Pieśni, Księgi wtóre Pieśń XIIKs. 1, Pieśń XII --- pierwodruk pieśni pt. O statecznym słudze R[zeczy] P[ospolitej] w zbiorze Pieśni trzy (1580).W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. Nie masz, i po drugi raz nie masz wątpliwości,/ Żeby cnota miała być kiedy bez zazdrości:/ Jako cień nieodstępny ciała naszladujecień (...) ciała naszladuje --- cień idzie za ciałem, jest ściśle związany z ciałem.,/ Tak za cnotą w też tropy zazdrość postępuje. Nie może jej blasku znieść ani pojźrzeć w oczy,/ Boleje, że kto przed nią kiedy wysszej skoczy;/ A iż baczy po sobiebaczy po sobie (daw.) --- patrząc na siebie, zdaje sobie sprawę., że sie wspinać prózno,/ Tego ludziom uwłóczyuwłóczyć (daw.) --- odmówić., w czym jest od nich róznojest od nich rózno (daw.) --- różni się od nich; rózno: różne.. Ale człowiek, który swe Pospolitej Rzeczy/ Służby oddał, tej krzywdy nie ma mieć na pieczytej krzywdy nie ma mieć na pieczy (starop.) --- ma nie dbać, nie troszczyć się o tę krzywdę.;/ Dosyć na tym, kiedy prawpraw (daw.) --- prawy, niewinny., ani niesie wady;/ Niechaj drugi boleje, niech sie spuka jadyniech sie spuka jady (starop.) --- niech pęknie od jadów (tj. ze złości).. Cnota (tak jest bogata) nie może wziąć szkodywziąć szkody (starop.) --- ponieść szkody./ Ani sie też ogląda na ludzkie nagrody;/ Sama ona nagrodą i płacą jest sobie/ I krom nabytych przyprawprzyprawa (starop.) --- ozdoba. świetna w swej ozdobie. A jesli komu droga otwarta do nieba,/ Tym, co służą ojczyźnie. Wątpić nie potrzeba,/ Że co im zazdrość ujmie, Bóg nagradzać będzie,/ A cnota kiedykolwiek miejsce swe osiędziemiejsce swe osiędzie (starop.) --- zajmie godne siebie (czy: należne sobie) miejsce..