Kochanowski, Jan Pieśń XXII (Rozumie mój, prózno sie masz frasować...) http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesni-ksiegi-pierwsze Wilczek, Piotr Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Renesans Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesni-ksiegi-pierwsze-piesn-xxii Pieśni Jana Kochanowskiego księgi dwoje, Drukarnia Łazarzowa, Kraków, 1586 Domena publiczna - Jan Kochanowski zm. 1584 1655 xml text text 2009-07-07 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3053.jpg Abstractly yours, kevin dooley@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3053 Jan Kochanowski Pieśni, Księgi pierwsze Pieśń XXIIW przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. Rozumie mój, prózno sie maszprózno (...) masz --- nie powinieneś. frasować:/ Co zginęło, trudno tego wetowaćwetować (starop. czas. łączy się z D.: czego?) --- odzyskać (z B.: co?).;/ Póki czas był, póki szczęście służyło,/ Czegoś żądał, o wszystko łacnołacno (starop.) --- łatwo. było. Teraz widzisz, że nam niebo nie sprzyja:/ W czym sie kochasz, to cię daleko mija./ Cóż temu rzec? I szkoda głowy psowaćszkoda głowy psować (starop.) --- szkoda zawracać sobie tym głowę.;/ Lepiej sie nam na lepsze czasy chować. A nie mniemaj, byś sam był w tej niewoli:/ Nalazłby sie, kogo to nie mniej boli;/ Jeno ludzie snadniejsnadnie (starop.) --- łatwo. zakryć umieją,/ Acz nie z serca, z wierzchu sie przedsię śmieją. Mnie, smutnego, ten dowcipdowcip (starop.) --- tu: być może chodzi o sprytne ukrywanie uczuć (dowcip jako fortel, zdolność kombinowania, pomysłowość). nie ratuje,/ Wyda mię twarz, gdy sie serce źle czuje./ Wszakoż widzę, że sie prózno frasować:/ Co zginęło, trudno tego wetować.