Kochanowski, Jan Pieśń XIII (O piękna nocy nad zwyczaj tych czasów...) http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesni-ksiegi-pierwsze Wilczek, Piotr Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Renesans Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesni-ksiegi-pierwsze-piesn-xiii Pieśni Jana Kochanowskiego księgi dwoje, Drukarnia Łazarzowa, Kraków, 1586 Domena publiczna - Jan Kochanowski zm. 1584 1655 xml text text 2009-07-07 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3043.jpg Wave energy - Fuji FinePix XP20, kevin dooley@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3043 Jan Kochanowski Pieśni, Księgi pierwsze Pieśń XIIIW przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. O piękna nocy nad zwyczaj tych czasównad zwyczaj tych czasów --- inaczej niż zwykle (bywa) w tych czasach.,/ Patrz na nas jasno wpośrzód tych tu lasów,/ Gdzie jako pszczoły wkoło swego pana/ Straż dzierżem niecąc ognie aż do rana. Bodaj szczęśliwie tę drogę odprawił/ I wszystko wedle myśli swojej sprawił/ Pan świętobliwyPan świętobliwy --- król Zygmunt August., któremu nie miała/ Polska w dobroci równiarównia (starop.) --- równego., jakojako --- od czas gdy. wstała. I już nam ma być ten pohaniecpohaniec --- poganin (zob. Ks. 1, Pieśń VII, w. 9).sprawdzić, bo coś mi tu nie gra srogi,/ Który niedawno padał nam pod nogi/ Kiedy StarodubStarodub --- warownia zdobyta w roku 1535 przez Jana Tarnowskiego podczas walk z Moskwą., z gruntu wysadzony,/ Pod miecz okrutny lud wydał zwierzonylud (...) zwierzony --- powierzoną sobie załogę.? Albo gdy pycha nie mogła pokorze/ Wytrzymać stusustus --- cios, uderzenie. W strofie tej jest mowa prawdopodobnie o bitwie pod Orszą z roku 1514., a w głębokie morze/ Krwawy NieprNiepr --- Dniepr. płynął miecąc na ostrowymiecąc na ostrowy --- miotając na wyspy./ Moskiewskie łupy i pobite głowy? Prze Bóg, tychżesmy ojców dzieci? czyli/ W tak krótkim wiekusmy sie wyrodzili?/ Święty pokoju, tę masz wadę w sobie,/ Że ludzie radzi zgnuśnieją przy tobie! Więcej ci śrebra i złota dziś mamy,/ Więcej półmisków na stoły dawamy;/ Co po tym? Kiedy siedziem jak na ledziena ledzie (starop. N. lp) --- na lodzie.,/ A granic na nas lada kto ujedziegranic (...) ujedzie (starop.) --- wtargnie w nasze granice..