Sęp Szarzyński, Mikołaj Pieśń V (Na kształt psalmu LXX) Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Pieśń Psalm Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesn-v-na-ksztalt-psalmu-lxx http://polona.pl/item/585899/3/ Mikołaj Sęp Szarzyński, Rytmy abo Wiersze polskie w wyborze, wyd. E. Wende i S-ka., Warszawa 1914 Domena publiczna - Mikołaj Sęp Szarzyński zm. 1581 1652 xml text text 2008-12-30 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1627.jpg Vase, Яick Harris@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1627 DCA 6BA 3MD Mikołaj Sęp Szarzyński Pieśń V Na kształt psalmu LXX Deus, in adiutorium meum intendeBoże, pośpiesz ku ratunkowi memu. Bóg, OpiekaCiebie, wszego stworzenia o obrońco wieczny,/ Wzywam, wątły, ubogi i nigdzie bezpieczny:/ Ciało, Dusza, KaraMiej mię w pilnej opiece, a we wszytkiej trwodze/ Pośpiesz przynieść ratunek duszy mej niebodze. Uskrom choć rózgą twoją ciało zaślepione/ I żądzą próżną, sprośną, szkodną napełnione;/ Niech się wstyda, że pragnie duszy swej panować:/ Słuszniej wiecznej ma służyć, co sie musi psować. I wy, wojska zazdrosne,---Pan Bóg mnie obroną--- Tył podajcieTył podajcie --- uciekajcie. i weźmcie hańbę nieskończoną,/ Co dóbr, skąd was wygnano, stworzeniu Pańskiemu/ Nie życzycie i chwały stwórcowi swojemu. Bóg, Szczęście, Kondycja ludzka, Obraz świataSzczęście me, chwało moja, niech wskok wstyd poczują,/ Którzy mi inszą chwałę, nie ciebie, cukrują./ Co ma człowiek nie twego? a który sie chlubi/ Z darów twych, wieczny królu, dary twoje zgubi. To szczęśni, to weseli, którzy wyznawają,/ Że twe jest, co jest dobrze, i ciebie szukają,/ Wieczno--trwałej ozdoby, i czynią staranie,/ By chcąc samego ciebie miłowali, Panie. I mnie policz w tę liczbę, ojcze miłosierny,/ A daj, bym i tu baczył, iżem proch mizerny,/ I, nierówny tak ciężkich przygód nawałności,/ Niech znam moją możnością wielkie twe lutości. Ale kto jest szczęśliwy, choć dyjamentową/ Wdział zbroję, wojnę cierpiąc długą i surową?/ Przeto proszę: ty, któryś jest obrońcą w boju,/ Nie odwłaczaj dać sie nam, zbawienny pokoju.