Sęp Szarzyński, Mikołaj Pieśń II (O Strusie) Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesn-ii-o-strusie http://polona.pl/item/585899/3/ Mikołaj Sęp Szarzyński, Rytmy abo Wiersze polskie w wyborze, wyd. E. Wende i S-ka., Warszawa 1914 Domena publiczna - Mikołaj Sęp Szarzyński zm. 1581 1652 xml text text 2008-12-30 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1456.jpg Flower, Antonio Machado@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1456 DCA FS.DL-PL 6BA 1DTP 3MD Mikołaj Sęp Szarzyński Pieśń II O Strusie, który zabit na Rastawicy od Tatarów. Roku Pańskiegow pierwodruku brak daty. Izaż wódz tebańskiwódz tebański --- Epaminondas, zwycięzca spod Leuktry i Mantinei, zm. 363 przed Chr., iż umarł, zgromiwszy/ Waleczne Spartany, zda się być szczęśliwszy,/ Niż on AemiliusAemilius --- zwyciężony przez Hannibala r. 216 p.n.e., co przy wojsku zbitym/ U Kan żywot zawarł ześciemześciem --- zejściem. znamienitym?/ Honor, Odwaga, Sława, Ojczyzna, Przedmurze chrześcijaństwa/ Bądź tamten szczęśliwszy, poważniejsza żywie/ Sława tego, który z samym nielękliwie/ Potkał się nieszczęściem i stałą krwawemu/ Pokazał zwycięzcy twarz, Tchórzostwokiedy rączemu/ BachmatowiBachmat --- koń tatarski. drudzy, nie zbroi, ufają,/ A prze bojaźń próżną sławy odbiegają./ Także Rastawica, potok nieszczęśliwy,/ Pierwej wód pozbędzie, niżli twe, poczciwy/ I nietrwożny Strusie, żywota skończenie/ U rycerskich ludzi przyjdzie w zapomnienie:/ Wolał od strzał zginąć pohańca zdradnego,/ Niż tył swój pokazać sprośnie oczom jego./ A gdy mu ktoś radził głupie sprzyjaźliwy,/ Aby, jako drudzy, zbiegł z chwile złośliwej,/ Rzekł: „Ty folguj czasom, chceszli, a ja mojej/ Sławie będę godził; Śmierćnie tylko we zbrojej,/ Jest śmierć i na łożu; i tak pierzchliwego/ Śmierci grzbiet jest odkryt, jak piersi śmiałego./ Nie wydam swych przodków: za Rzeczpospolitą/ Upadnę ofiarą, da Bóg, znamienitą"./ Tylkoż rzekł, wnet, jako pierzchać nieuczony/ Lew, od mnogiej zgrajejod mnogiej zgrajej --- przez liczną zgraję. będąc oskoczony/ I od tysiącod tysiąc --- od tysiąca, prze tysiąc. łowców z gotowemi łuki,/ Patriota, Rycerz, Śmierć bohaterska, WalkaBliższe zagubiwszy, drugie straszy huki;/ Wszytcy, wszytcy serca natrzeć nań nie mają,/ Tylko mu z daleka rany podawają;/ ZemstaOn zemdlon ostatniej już pomsty pożąda/ I, w kimby ząb martwy zostawić, pogląda:/ Tak sie Struś spracował w ostatniej potrzebie/ I, sławie i cnocie czyniąc dosyć z siebie,/ Padł krwawy, gęstemi przywalon strzałami./ Godny syn ojczyzny mężnymi sprawami!