Sęp Szarzyński, Mikołaj Pieśń I (O Fridruszu) Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesn-i-o-fridruszu http://polona.pl/item/585899/3/ Mikołaj Sęp Szarzyński, Rytmy abo Wiersze polskie w wyborze, wyd. E. Wende i S-ka., Warszawa 1914 Domena publiczna - Mikołaj Sęp Szarzyński zm. 1581 1652 xml text text 2008-12-30 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7149.jpg Jeździec tatarski na koniu, w stroju z XVI wieku, według ryciny Abrahama de Bruyn, Abraham de Bruyn (ca 1540-1587), Aleksander Lesser (1814-1884), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7149/ DCA 1DTP 3MD Mikołaj Sęp Szarzyński Pieśń I O Fridruszu, który pod Sokalem zabit od Tatarów roku Pańskiego 1519 ŚwiętyUmysł stateczny i w cnotach gruntowny/ Kto ma od Boga, żywie świętym równy;/ Nie tylko wytrwa gniew szczęścia surowy,/ Ale i łaską wzgardzić jest gotowy. Tysiąc przykładów! Ale dostateczny Śmierć bohaterska, Honor / Słów moich świadek sam Fridrusz Fridrusz właśc. Fryderyk Herburt (1470 -- 1519) --- chorąży lwowski, w 1519 r. zginął w trakcie obrony miasta Sokal serdeczny,/ Który to sprawił, że sie mniej wstydamy/ Blizny, prze upór co nieszczęścia mamy. Na Sokal wojska gdy już płaczliwego/ Ostatek uwiódł od rąk okrutnego/ Pohańca, --- wolny, serce nielękliwe/ Odkrył, te słowa mówiąc pamiętliwe: ,,Farbę Bugowej, widziałem, krew wody/ Nasza zmieniła, prócz pohańskiej szkody.Farbę Bugowej, widziałem, krew wody / Nasza zmieniła, prócz pohańskiej szkody --- tj.: widziałem, jak nasza krew zmieniła barwę wody Bugu, choć pohańcy nie odnieśli szkody./ Skryły się pola pod zacnemi ciały,/ A mnie, niestetyż, kto w te zagnał wały? Bojaźń wyrodna w serce me nie wchodzi,/ Lecz, mogąc pomóc, żywiąc, umrzeć szkodzi,/ Choć miejsce wzywa, i dusza uczciwa/ Krwią, ciałem, zbroją, sławę kupić chciwa. Ale jeszcze trwa ten targ: otwórz bronębrona (tu daw.) --- brama.,/ Otwórz, już mię wstyd mur mieć za obronę;/ Niechaj przypłaci pohaniec zdradliwy,/ Że tył mój widział, gdym zbrojny i żywy". To rzekszyrzekszy --- dziś: rzekłszy., jako z działa śmiertelnego/ Kamień, płomienia gwałtem siarczystego/ Z hukiem wyparty, jako przez wiatr rzadki/ Leci przez ciała, dając im upadki: ZemstaTak mężny Fridrusz, gniewy ślachetnemi/ Zapalon, z zamku z krzyki rycerskiemi/ Wypadł i przeszedł zastęp niezliczony/ Swą i tatarską prawie krwią zjuszony. Tam zaś, by tygrys, gdy swe baczy dzieci/ Miedzy myśliwcy, choć tysiąc strzał leci,/ Wpada w pośrodek, nie o ratunkratunk (daw.) --- ratunek. dbając,/ Ale o pomstę, szkodzi, i konając: Taki był on mąż. Widząc swój lud zbity,/ Drugi związany, aż go znamienity/ Duch ze krwią odbiegł. Padł. Krzyknął bezbożny/ Zastęp i więźnie. Lecz był okrzyk różny... Ojczyzna, SławaO cny rycerzu! nie tylko szczęśliwie/ Duch twój z wielkimi bohatyry żywie:/ I tu, dokąd Bug cichy wody swoje/ Niesie do Wisły, dotąd imię twoje Trwać będzie w ustach ludu rycerskiego./ I rzecze człowiek serca wspaniałego:/ ,,Z lepszym ojczyzny szczęściem, wieczny Panie,/ Racz mi naznaczyć tak prędkie skonanie".