Sęp Szarzyński, Mikołaj Pieśń I (Na psalm Dawidów XIX) Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Pieśń Psalm Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesn-i-na-psalm-dawidow-xix http://polona.pl/item/585899/3/ Mikołaj Sęp Szarzyński, Rytmy abo Wiersze polskie w wyborze, wyd. E. Wende i S-ka., Warszawa 1914 Domena publiczna - Mikołaj Sęp Szarzyński zm. 1581 1652 xml text text 2008-12-30 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1457.jpg Blue Neon, Brian Finifter@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1457 DCA 1DTP 3MD Mikołaj Sęp Szarzyński Pieśń I Na psalm Dawidów XIX Coeli enarrant gloriam DeiNiebiosa opowiadają chwałę Bożą. Bóg, NaturaNarodzie, głupią mądrością chłubliwychłubliwy --- (tak w rękopisie) chełpliwy, chlubiący się./ I błędom zmyślnym wierzyć uporczywy,/ Mnóstwem gwiazd ślicznych niebo ozdobione/ Obacz, a smysłysmysły --- zmysły. wżdy oświeć zaćmione! Poznasz, że mądrym, że jest wiekuistym/ Pan, co ma pałac na sklepie ognistym,/ W którym zawiesił i wietrzne próżności/ I możną wodę zniósł z ziemnej ciężkości. W pewne godziny dzień --- nocy, cieniowi,/ W pewne godziny noc zstępując dniowi,/ Świadczą swym biegiem, tak porządnie zgodnym/ Że nie trafunkiem świat stanął przygodnym. Maszyna, Obraz świataNieba machina tak zgodnie sprawiona,/ Że mądrość Pańska, że moc nieskończona/ Wiecznie jąją --- nią. rządzi, woła; a po wielkim/ Świecie jest słysznysłyszny --- słyszany, słyszalny. głos i uszom wszelkim. Bo w żadnym kącie świata mieszkanego/ Niemasz narodu tak sprośnie grubego,/ By wżdy nie baczył, iże prawo rządzi/ Niezmylne niebem, bo nigdy nie błądzi. Kto się, gdy nieba chmura nie zakrywa,/ Patrząc na jasnych gwiazd blask, nie zdumiewa?/ SłońceAbo gdy światłem uderzy go w oczy/ Słońce, ognistym gdy sie kołem toczy? Które, gdy z łoża powstawa swojego,/ Jak oblubieniec, obleczon z szczyrego/ Złota ubiorem, a wieniec, z kamieni/ Kosztownych sprawion, głowę mu promieni. Do kresu swego nic niezmordowany/ Gwałtem się wali: dobrze przyrównany/ Kształtem i siłą i pędem onemu/ Jest obrzymowi, sto rąk mającemu. Od wschodu bieżąc aż tam, gdzie powstawa/ Noc ciemna, gwiazdom światłości dodawa/ I, co jest kolwiek tu, na nizkiejnizkiej --- dziś: niskiej. ziemi,/ WspładzaWspładza --- rozpładza, mnoży. i żywi płomieńmi swojemi. Ale porządek na wysokim niebie/ Nie tak patrzących myśl ciągnie do siebie,/ Jak zakonzakon --- tu: prawo., Panie, twój ku przystojności/ Nakłania smysły i psuje chciwości. Twe obietnice odmiany nie znają/ I światłem prawdy serca utwierdzają;/ A tak nas karzesz, gdyć który przewini,/ Że w nim pożytek twa święta kaźńkaźń --- kara. czyni. Twe przykazanie oczy nam zabawia/ Wdzięczną radością i szczyrą ustawia,/ Panie, twą chwałę, której nie naruszy/ Starość, co zębem stalnym wszytko kruszy. BogactwoPrzy twych dekretach prawda z pobożnością/ Zawsze przebywa, strzegąc ich z pilnością,/ Które są słodsze nad miód i nad złoty/ Kruszec ważniejsze i rzadkie klejnoty. Przeto ich w sercu swym sługa twój, Panie,/ Słusznie pilnować nigdy nie ustanie,/ Wiedząc nagrodę, którąś ty zgotował/ Każdemu, stale kto ich będzie chował. GrzechLecz błędy wszytkie kto swe wiedzieć może?/ Ty mię sam oczyść, wiekuisty Boże,/ I wniwecz obróć moje wszytkie złości,/ Któremim zmazań próczprócz --- bez. mej wiadomości, PychaA daj, by pychy tobie brzydkiej siła/ Do serca mego nigdy nie wchodziła;/ Tak mię na wieki prócz trudności wszelkiej/ Oków pozbawisz bezbożności wielkiej. Słowa ust moich, myśl serca mojego/ Pokorną przyjąć racz uniżonego,/ Proszę, o Panie! Bo tyś jest zbawieniem,/ Bogiem, nadzieją i mym wspomożeniem.