http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pawlikowska-jasnorzewska-roze-dla-safony Pawlikowska-Jasnorzewska, Maria Róże dla Safony Kozioł, Paweł Stefańska, Paulina Stefańska, Paulina ZCh sroczka Nelka Agnieszka glnk Karol 2015-11-23 2016 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. xml text pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska zm. 1945 Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Poezje. 1, zebrała Matylda Wiśniewska, przedmową opatrzył Adam Mauersberger, "Czytelnik", Warszawa 1958. Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz 0.3 https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6727.jpg Gabrielle Krauss by Benque - Gallica, Robert.Allen, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6727 Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Róże dla Safony I Budda głosił naukę swoją bez nadziei,/ Ezechiel z Jeremiaszem ciskali gromami/ Na żądze ludzkie, hienom podobne i wilkom,/ Wielki Sokrates myślał, wojował Psammetyk/ Z Asyrii lwem, o śmiercią ziejącej gardzieli,/ Gdyś ty, blada i w loków ozdobna ametyst,/ Śpiewała, ku Plejadom, o miłości tylko... II Jak śmiałaś pisać o różach,/ Gdy historia płonęła jak bór w letnim skwarze? Dziś w bibliotekach kustosz cykl dziejów odkurza,/ A za oknem --- wiosennie powrotna/ Safo śpiewa słowikiem,/ Jak jej serce każe. III Już wtedy, w Mitylene,/ Jak i w całej Lesbos,/ Obca jasnym, gajowym i nadmorskim bożkom,/ Upadałaś, Miłości, pod ciężarem łez, bo/ Jak dziś --- byłaś słodko-gorzką... IV Safo z puchem nad wargą,/ Safo fiołkowłosa,/ Gdy jej Eros serce przeszył na wskroś,/ Zapatrzona w Plejady wschodzące w niebiosach,/ Nazwała go:/ GLUKUPIKROS... V Safo śniada, Safo długooka,/ Drobna i niepozorna jak zwykle słowiki,/ Pokochała niejakiego Faona,/ Żeglarza urody przedniej,/ Który, choć młody,/ Lecz nienawidził liryki,/ W szczególności safickiej ody. Jakżeś ubogą była, siostro, przed nim,/ Ty, coś demonów usidliła tylu!/ Jak pokorną w jego ramionach!/ Ach, bo czym byłby słowik bez swojego trylu,/ Słowik w oczach głuchego?/ Czym jaśminy, nardy/ I fiołki pozbawionym węchu lub beznosym?/ Czym dla śpiących ułuda księżycowej nocy,/ Oplecionej zefirów szarfą?/ Safo!/ Natchniona!/ Więc się i doczekałaś zasłużonej wzgardy/ Niejakiego --- Faona. VI Poetka, samobójczyni,/ Loki rozwiawszy fiołkowe,/ Nad wodą stoi.../ ,,Safo, co chcesz uczynić?" --- ,,Chcę morze zarzucić na głowę,/ By nikt nie dojrzał łez moich..."