http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pawlikowska-jasnorzewska-potwor Pawlikowska-Jasnorzewska, Maria Potwór Kozioł, Paweł Kotwica, Wojciech Kotwica, Wojciech ZCh sroczka Nelka Agnieszka glnk Karol 2015-11-23 2016 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. xml text pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska zm. 1945 Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Poezje. 1, zebrała Matylda Wiśniewska, przedmową opatrzył Adam Mauersberger, "Czytelnik", Warszawa 1958. Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5354.jpg Frame knot, Alexandre Duret-Lutz@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5354 3MP DCC.WL-D1 Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Potwór Nous sommes les Soeurs Siamoises/ du Luna ParcNous sommes les Soeurs Siamoises du Luna Parc (fr.) --- Jesteśmy Siostry Syjamskie z lunaparku..../ Cały ciężar istnienia musiał spaść jak raz/ na wątłość naszych białych bark./ Natura, splatając pnie drzew,/ szalejąc bujnością wiosny,/ spłodziła myślący krzew,/ igraszkę o brwiach żałosnych --- --- --- --- Mesdemoiselles Margueritte et MaryMesdemoiselles Margueritte et Mary (fr.) --- panny Małgorzata i Maria. ---/ przerażający dziwoląg:/ Nóg, oczu i rąk po cztery,/ wspólna talia, dwa serca złączone niedolą. Płoniemy wstydu rumieńcem,/ który róż z pudrem przesłania,/ gdy na nas patrzą młodzieńcy/ godni kochania. Mamy mężów, którzy tańczą z nami/ monstrualnego fokstrota./ Piekło wciąga nas całe, po loki ze złota,/ gdy we czworo zostajemy sami. W cynicznych tonąc uściskach/ do gwiazd w oknie mrugamy skrycie/ i daleka odpowiedź błyska:/ ,,Straszne jest życie!" Czasem kaszle Margueritte. Nie lubię,/ gdy płuc skargą wybucha namiętną./ Chwytam jej rękę w przegubie/ i liczę tętno. Jej gorączka podnosi i moją ciepłotę,/ a mój krzyk będzie echem jej krzyku,/ gdy otworzą się przed nią drzwi złote/ niebieskiego panopticum. Dzięki Bogu jestem jeszcze zdrowa,/ ale ona ma bronchitis i anemię.../ jeśli zechce opuścić tę ziemię,/ to jej trumna będzie kwadratowa. O ile nie zaprzeda nas ojciec lub matka/ do muzeum dziwolągów wszelkich ras./ Tam, za szybą, wychylimy kielich do ostatka,/ my, zawstydzony szkielet:/ --- Les Soeurs Siamoises ---