http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pawlikowska-jasnorzewska-ja Pawlikowska-Jasnorzewska, Maria Ja Kozioł, Paweł Stefańska, Paulina Stefańska, Paulina ZCh sroczka Nelka Agnieszka glnk Karol 2015-11-23 2016 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. xml text pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska zm. 1945 Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Poezje. 1, zebrała Matylda Wiśniewska, przedmową opatrzył Adam Mauersberger, "Czytelnik", Warszawa 1958. Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz L 0.3 https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6724.jpg Portret kilkuletniej dziewczynki, Rembrandt (Warszawa ; zakład fotograficzny ; ca 1888-ca 1935), Kühle, Miksche & Türk (Warszawa, Wiedeń ; skład materiałów fotograficznych ; fl. ca 1900), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6724 Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Ja Było raz dziecko zabawne i tłuste. Umarło. Nie ma go nigdzie./ Biegało po domu, krzyczało. Są jeszcze jego fotografie w salonie./ Aż śmiać się i istnieć przestało, i nikt się nie zdziwił tej krzywdzie,/ choć było tak kochane i rozpieszczone. Gdy z domu powoli znikało, obyło się jakoś bez płaczu i pisku./ Zabawki, sukienki, niepotrzebne pamiątki zalegają poddasze./ Mama nieraz i do późnej nocy czuwała nad jego kołyską,/ a jednak dzisiaj, gdy je wspomina --- nie płacze. Nazywało się tak jak ja, więc wszyscy myślą, że ja to ono,/ i nie usypali mu gróbka, choćby takiego jak kopiec kreta./ Toteż płacze nocami w kominie, że je zapomniano, zgubiono,/ że miejsce jego zajęła jakaś niedobra kobieta...