http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pawlikowska-jasnorzewska-don-juan-i-donna-anna Pawlikowska-Jasnorzewska, Maria Don Juan i Doña Anna Kozioł, Paweł Stefańska, Paulina Stefańska, Paulina ZCh sroczka Nelka Agnieszka glnk Karol 2015-11-23 2016 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. xml text pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska zm. 1945 Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Poezje. 1, zebrała Matylda Wiśniewska, przedmową opatrzył Adam Mauersberger, "Czytelnik", Warszawa 1958. Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5278.jpg Gift, kiara_@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5278 0.3 DCC 1DTP 3MP Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Don Juan i Doña Anna Zosi Unrużynie Don Juanie, piękny don Juanie!/ Kobiet znawco wspaniały i panie!/ Czyś ty oślepł, czyś może oszalał? Przeoczyłeś w bezmyślnym rozpędzie/ gołębicę, jakiej już nie będzie,/ szczęście samo w koronkowych szalach! Włoskich madonn miałeś trzysta dziewięć,/ w Anglii dwieście trzydzieści pięć dziewic,/ w Turcji hanum czterdzieści bez jednej. Mimizita, Zerlina, Pasquita,/ któż by długą tę litanię odczytał?/ Wśród nich Anny szukałeś bezwiednie. Z ust czyniłeś niezamknięte rany,/ purpurowe, rude i różane,/ mdlejąc wsparte na zębów diamencie... Don Juanie! każdy może przysiąc,/ że ich miałeś w Hiszpanii nad tysiąc,/ więcej kobiet niż gwiazd firmamencie!... Los łaskawie patrzył na twe dzieła./ Grzechów twoich lekkość go ujęła./ Wiódł cię w kwiatach ku prawdzie porannej. Lecz spojrzałeś, nie widząc, kto ona./ Przeszłeś obok, biorąc ją w ramiona,/ przeszłeś obok pięknej doñy Anny. */ Doña Anna, jak anieli rajscy,/ w sercu twoim nie przeczuła zdrajcy./ Dar infantki rzuciła ci: życie. Więc gładziłeś ją ręką iskrową,/ powtarzając jej to, słowo w słowo,/ co mówiłeś Zerlinie, Pasquicie. Doña Anna --- to turkawka złota,/ przytulona do piersi żywota.../ Primavera --- i dotąd niczyja. Doñy Anny porzucać nie wolno!/ Wolno tylko powtarzać jej zwolna:/ O paloma, o paloma mia! Wolno w słodkie jej oczy ukośne/ patrzeć jedną, drugą, trzecią wiosnę/ i najdłuższą posyłać jej falę... Don Juanie! Wśród zabaw i wina/ zapomniałeś, gdzie cel i przyczyna,/ ach, niestety, nie wiesz, co to szaleć! Bóg ci Anny przebaczyć nie może!/ Za nią wstanie zemsty całe morze!/ Za nią z piersi ordery ci zedrą! Za nią ujmą się z płaczem kamienie/ i do piekła cię pchnie zasłużenie/ EL CONVIVADOR DE PIEDRA!