Pasewicz, Edward Estella Kozioł, Paweł Szejko, Jan Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pasewicz-dolina-wilda-estella Edward Pasewicz, Dolna wilda, Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, Poznań 2006. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-20 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5778.jpg Sunset 6-20-2010, Jim Pennucci@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5778 Edward Pasewicz Dolna Wilda Estella M. G. Co chciałbyś nam powiedzieć/ mały filozofie, kruszynko światła? Popatrz, mam takie wąskie usta,/ kiedy się śnisz, przechodzę przez bramę./ Czy myślisz, że któregoś snu utknę/ na zawsze, jarząc się przez chwilę/ jak brutalnie zalane wodą ognisko,/ skierki unoszące się w powietrzu? Czy może zostanę jak popiół?/ W drobnych dłoniach będziesz/ mnie trzymał i w ptasi sposób/ podglądał, czy ta szarość oddycha? Może przesadziłem z dłońmi,/ trzeba było powiedzieć o powietrzu,/ o lotności, o linoskoczku. Śmierć/ trzyma nas wszystkich w garści/ i potrząsa, jakbyśmy byli srebrnymi/ solniczkami, w restauracji Estella,/ i ma twarz pana kelnera, kiedy/ na tacce podaje rachunek. Gdy/ wychodzimy, uśmiecha się i znika/ za ciężką czerwoną kotarą./ To scena? Takie się rodzi pytanie,/ a potem obłoczek pary w powietrzu/ znów zamienia się w twoje oko,/ o którym znajomy buddysta powiedział:/ piękna mandala, piękna. Coś chciałoby się usłyszeć, choć/ jesteś przypomnieniem, kanarkiem/ w klatce, karykaturą widoku./ Lecz być może nie można inaczej,/ trzeba mierzyć palcami odległość/ i oczekiwać świtu, półdrzemiąc/ na ławce przy ulicy Mostowej.