<utwor>
  <rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
<rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/pannie-jadwidze-tarolwnie-kwoli/">
<dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sęp Szarzyński, Mikołaj</dc:creator>
<dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Pannie Jadwidze Tarłównie kwoli</dc:title>
<dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sekuła, Aleksandra</dc:contributor.editor>
<dc:contributor.technical_editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sutkowska, Olga</dc:contributor.technical_editor>
<dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Nowoczesna Polska</dc:publisher>
<dc:subject.period xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Barok</dc:subject.period>
<dc:subject.type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
<dc:subject.genre xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wiersz</dc:subject.genre>
<dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.</dc:description>
<dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pannie-jadwidze-tarolwnie-kwoli</dc:identifier.url>
<dc:source.URL xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://polona.pl/item/585899/3/</dc:source.URL>
<dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Mikołaj Sęp Szarzyński, Rytmy abo Wiersze polskie w wyborze, wyd. E. Wende i S-ka., Warszawa 1914</dc:source>
<dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Mikołaj Sęp Szarzyński zm. 1581</dc:rights>
<dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">1652</dc:date.pd>
<dc:format xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">xml</dc:format>
<dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
<dc:type xml:lang="en" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
<dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2008-12-29</dc:date>
<dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
<dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1629.jpg</dc:relation.coverImage.url>
<dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Mondrian Cake, SMcGarnigle@Flickr, CC BY 2.0</dc:relation.coverImage.attribution>
<dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1629</dc:relation.coverImage.source>
<category.thema.main>DCA</category.thema.main>
    <category.thema>1DTP</category.thema>
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"/>
    <category.thema>3MD</category.thema>
    </rdf:Description>
</rdf:RDF>
  <liryka_l>

<autor_utworu>Mikołaj Sęp Szarzyński</autor_utworu>

<nazwa_utworu>Pannie Jadwidze Tarłównie (potym wojewodzinej ruskiej) kwoli<pe>Wiersz adresowany jest do Jadwigi, córki chorążego lwowskiego Jana Tarły, która w owym czasie była bardzo popularną osobą, o której rękę starało się wielu mężczyzn nie tylko dzięki jej urodzie, ale także dzięki pokaźnemu posagowi. Na podstawie tego wiersza wymyślono nieszczęśliwy romans Mikołaja Sępa Szarzyńskiego z Jadwigą. Stał się on podstawą noweli Adama Krechowieckiego <tytul_dziela>Trałówna</tytul_dziela> (1896) i dramatu Bronisława Grabowskiego <tytul_dziela>Jadwiga Tarłówna</tytul_dziela> (1899). Zob. Mikołaj Sęp Szarzyński, <tytul_dziela>Poezje zebrane</tytul_dziela>, Warszawa 2001, s. 181-182.</pe></nazwa_utworu>



<strofa><begin id="b1230074153387"/><motyw id="m1230074153387">Poezja</motyw>Piorunem strasznym obrzymy<pr><slowo_obce>obrzymy</slowo_obce> --- starop. olbrzymy.</pr> pobite<pe>W wersie tym zawarta jest aluzja do walki olbrzymów przeciwko Zeusowi i bogom olimpijskim. Giganci zostali pobici piorunem Zeusa. Gigantomachia została opisana w <tytul_dziela>Metamorfozach</tytul_dziela> Owidiusza, który podobnie jak Szarzyński pod wpływem miłości zaczął opiewać inny temat. Zob. Owidiusz <tytul_dziela>Miłoski</tytul_dziela> (<tytul_dziela>Amores</tytul_dziela>).</pe>,/
Poważnych królów sprawy znamienite/
Niech, kto chce, śpiewa: nam sie, lutnio, mało/
Pegazskich zdrojów<pe><slowo_obce>Pegazkich zdrojów</slowo_obce> --- w mit. gr. na wzgórzu Muz, gdy Pegaz uderzył kopytem w skałę, wypłynęło źródło Hippokrene, które daje poetom natchnienie. ,,Pegazkie zdroje" czy ,,hipokreńska bania", z których piją poeci to motyw często przewijający się w ówczesnej poezji. Zob. wiersz Jana Andrzeja Morsztyna <tytul_dziela>Do swoich książek (Dokąd się, moja lutni, napierasz skwapliwie?)</tytul_dziela>.</pe> wody pić dostało<pe>Autor pisze o tym, że ponieważ nie pił zbyt wiele ze źródła natchnienia poetyckiego nie ma śmiałości, by napisać utwór o tematyce mitologicznej (gigantomachia, zob. wers 1) czy rycerskiej (,,Poważnych królów sprawy znamienite...").</pe>.<end id="e1230074153387"/></strofa>

<strofa><begin id="b1230074100562"/><motyw id="m1230074100562">Miłość, Wino</motyw>Bacha<pr>Bachus a. Bakchus --- rzymski bóg wina, patron poezji biesiadnej, Dionizos u Greków. Tutaj Bakchus pokazany jest jako spokojny, ,,cicho pijący". Tak samo przedstawia go w <tytul_dziela>Pieśniach</tytul_dziela> Horacy.</pr> śpiewajmy, cicho pijącego,/
Przy nim Cyprydę<pr>Cypryda --- jedno z przezwisk Wenery, czczonej na wyspie Cyprze.</pr> i wojny pustego/
Spokojne dziecka<pr>Amor, Cupido, po grecku Eros, syn Afrodyty, przedstawiany w postaci chłopięcia skrzydlatego, wypuszczającego z łuku strzały miłości; szyk przestawny; powinno być: wojny spokojne pustego dziecka; <slowo_obce>puste</slowo_obce> --- tu: beztroskie, swawolne, niepoważne.</pr>, które zawżdy swoję/
Na rozpalonej skale ostrzy zbroję.</strofa>

<strofa>Powiedzmy k temu żartobliwe zdrady/
Leśnych Satyrów<pr>Satyry --- przekorne bożki.</pr> na śliczne Dryady<pr>Dryady --- boginki leśne.</pr>,/
Albo płacz śmieszny nieważnej ciężkości,/
Która przy trudnej tuż chodzi miłości.<end id="e1230074100562"/></strofa>

<strofa><begin id="b1230074024184"/><motyw id="m1230074024184">Rzeka, Wierzenia, Woda</motyw>I was, nadobne Nimfy<pr>Nimfy --- bóstwa leśne i wodne.</pr>, wspomieniemy<pr><slowo_obce>wspomieniemy</slowo_obce> --- od starop. <slowo_obce>wspomionąć</slowo_obce> (dawn. <slowo_obce>wspomięnąć</slowo_obce>), <slowo_obce>wspomienę</slowo_obce> a. <slowo_obce>wspomionę</slowo_obce>; dziś wspomnieć.</pr>,/
A zawsze ciebie naprzód przed inemi,/
Którą Dniestr rybny, którą Wisła sobie/
Biorą (lecz z krzywdą<pr><slowo_obce>z krzywdą</slowo_obce> --- niesłusznie.</pr> oba) ku ozdobie.</strofa>

<strofa>Długi na kresie co krótkim Strwiąż<pr>Strwiąż --- rzeka, lewy dopływ Dniestru, w ziemi Przemyskiej, przepływająca przez wieś rodzinną Tarłówny; zwykły szyk wyrazów byłby: Długi Strwiąż, co płynie na krótkim kresie...; wpływ składni łacińskiej.</pr> płynie,/
Że cię wychował, prawdziwie tym słynie,/
Pewien w tej mierze i oceanowi/
Sławy nie stąpić, tysiąc<pr>dop. l. mn.: pewien w tej mierze nie ustąpić sławy i oceanowi, królowi tysięcy nimf.</pr> Nimf królowi.<end id="e1230074024184"/></strofa>

<strofa>Niedarmo hardy: <begin id="b1230074322807"/><motyw id="m1230074322807">Kobieta</motyw>jawnie to baczymy,/
Jako ty kwitniesz dary ozdobnymi;/
Zrównałaś stanem w wstydliwą Dyaną<pr>Dyana --- u Rzymian bogini łowiectwa.</pr>,/
Zrównałaś twarzą z Wenerą<pr>Wenera --- u Rzymian bogini miłości.</pr> różaną.</strofa>

<strofa>Mniejsza od ciebie Pallas<pr>Pallas --- Atena (Minerwa) u Greków ukochana córka Zeusa, szczególniejsza opiekunka Aten, bóstwo wpływowe.</pr> w obyczaje,/
W kożdej<pr><slowo_obce>W kożdej</slowo_obce> --- w każdej; taka forma stale występuje u Sępa Szarzyńskiego.</pr> twej sprawie Charis<pr>Charis --- u Greków bogini wdzięku niewieściego.</pr> sie znać daje,/
I zdumiewa sie Helikon<pr>Helikon --- góra w Grecji (Beocji), poświęcona Muzom.</pr> uczony,/
Gdy lilianą<pr><slowo_obce>lilianą</slowo_obce> --- liljową; neologizm autora.</pr> ręką bijesz w strony.</strofa>

<strofa>Ozdobo ziemie<pr><slowo_obce>ziemie</slowo_obce> --- dawn., dop. l. p. rzecz. r. ż. z osn. spółgł. podniebienną.</pr>! szczęśliwy, szczęśliwy,/
Komu cię Pan Bóg naznaczył życzliwy;/
Komu cię Hymen<pr>Hymen --- bożek małżeństwa, syn Apollona.</pr> słowy statecznemi/
I pochodniami przyłączy wiecznemi.<end id="e1230074322807"/></strofa>

</liryka_l>
</utwor>