Orkan, Władysław Prosta odpowiedź Sekuła, Aleksandra Kotwica, Wojciech Boy-Żeleński, Tadeusz Rawska, Aneta Modrzejewski, Emanuel Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/orkan-prosta-odpowiedz/ Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Władysław Orkan zm. 1930 2001 xml text text 2014-11-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/10338715703_d2271cbac1_k.jpg Alpine, Arizona Forest rd 403, ed ouimette, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3674 DCA 1DTP 3MN Władysław Orkan Prosta odpowiedź DuszaJakiż cię, duszo, jaki świat/ Na mojej stawił drodze,/ Że już od wczesnych życia lat/ Do dziś dnia z tobą chodzę? Czyś się zrodziła z morskiej fali,/ Z uścisku wodnych ramion,/ Że tyle w tobie głębi, dali/ I nieuchwytnych znamion? Czyś szumem ku mnie wyszła z boru/ W cichym letnim wieczorze,/ Że tyle w tobie rozhoworu,/ Co szeptów leśnych w borze? Czyś z melodyi ziemskich wstała,/ Z powietrznych jakichś dźwięków,/ Żeś mi się z pieśnią rozebrzmiała/ W muzykę skarg i jęków? Czy cię wiatr przywiał z ciemnych dali,/ Spowitą w ciche płacze,/ Że się coś w tobie wiecznie żali/ I skarży, i kołacze?... «Ni ja zrodzona w obcej stronie,/ Ni z cichych snów księżyca,/ Ni mnie wydały morskie tonie,/ Ni zorza bladolica! Ni mnie z nieznanych dali z sobą/ Powietrzna fala niosła!/ Jenom ja życiem razem z tobą/ Tu, na tej ziemi wzrosła... Wykołysał mnie smutek niewieści/ I płacz bezdomnej dziatwy,/ A tak miłośnie fala nie pieści/ Tonącej w głębi tratwy! I bliźnia siostra moja Niedola/ W kołysce ze mną spała ---/ To nas zaraza, wiejąc od pola,/ Obie wykołysała... Siostra poczęła siadywać wcześnie/ Na pokolenia grobie ---/ Jam ulatała, zaklęta we śnie,/ A wiater wiał ku tobie... Czym urodzona z pogardy tronów,/ Co dziatwę na grób wpędza ---/ Nie wiem... Mym ojcem ból milionów,/ A matką wieczna nędza...»