Oppman, Artur 2015-10-07 2002 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szopka-krakowiaczek-skuba/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Oppman zm. 1931 Artur Oppman, Szopka. Wiersz Or-Ota z rysunkami A. Piotrowskiego, wyd. II, wyd. M. Arcta, Warszawa 1918. https://pl.wikisource.org/wiki/Szopka._Wiersz_Or-Ota/Krakowiaczek_Skuba Wiersz Modernizm Liryka Krakowiaczek Skuba text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4663.jpg Krakow dragon, Jaysmark@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4663 Artur Oppman Szopka. Wiersze Or-Ota Krakowiaczek Skuba Pod wawelską skałą/ Mieszkał smok-potwora, / Czatował na ludzi/ Z rana do wieczora. Czatował i ludzi/ Zjadał tuzinami, / Aż kraj płakał cały/ Gorącemi łzami. Tedym se pomyślał, / Że to sprawa kusa, / I poszedłem prosto/ Do króla Krakusa. --- Daj, królu, barana, / Daj mi worek siarki, / A ja Kraków zwolnię/ Od tej gospodarki. --- Do baraniej skóry/ Siarki nałożyłem, / Potem mocną dratwą/ Po szewcku zaszyłem. Buch! pod smoczą jamę/ Kąsek smakowity --- / I wyłazi potwór, / Jak zawdy, niesyty. / Już skórę ze siarką/ Połknął smok przeklęty, / Już go srodze piecze/ Ogień zażegnięty./ Poleciał do Wisły, / Wodą się zapija/ I żłopie, i żłopie, / Aż pękła bestyja! / Gdy się król dowiedział/ O zgonie szkodnika, / Dał mi złotą zbroję, / Dzielnego konika./ A lud, rad, że przyszła, / Na potwora zguba, / Wołał: --- Niechaj żyje/ Krakowiaczek Skuba!