Oppman, Artur 2014-07-16 2002 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/oppman-okropna-przygoda-zosi-co-sie-zapalkami-bawila pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Oppman zm. 1931 Artur Oppman, O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi, nakł. Michała Arcta, Warszawa. http://pl.wikisource.org/wiki/O_Jasiu_Dr%C4%99czycielu_o_J%C3%B3ziu_Gapicielu_o_Cesi_Cmokosi_i_o_spalonej_Zosi/ca%C5%82o%C5%9B%C4%87 Bajka Modernizm Epika Okropna przygoda Zosi, co się zapałkami bawiła text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3169.jpg ilustracje do książki Artura Oppmana (1867-1931) "O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi" publikacja Księgarni Konstantego Trepte Warszawa 1896, Autor nieznany, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3169 0.3 Artur Oppman Okropna przygoda Zosi, co się zapałkami bawiła Och! wypadek stał się straszny! / Ach! Okropna rzecz się stała! / Mama Zosi sześcioletniej/ Raz do miasta wyjść musiała, / Więc do Zosi mówi małej: / ,,Bąźdże grzeczną, moja córko, / Tu z kotkami baw się ładnie, / I nie biegaj na podwórko". / Wyszła mama na ulicę. / Przeminęło pół godzinki, / A już nasza panna Zofia/ Jakieś kwaśne robi minki. / ,,Ej, doprawdy, nudzi mi się/ Tak wciąż bawić się z kotkami, / Ot, poszukam też w stoliczku/ Pudełeczka z zapałkami! / Jakiż śliczny ich płomyczek, / I czerwone te iskierki! / Ach! wspaniałe dla mych Mruczków/ Zrobiłabym fajerwerki!" I nuż szukać. Aż w szkatułce, / Gdy z niej Zosia zdjęła wieczko, / Patrzy: leży caluteńkie/ Z zapałkami pudełeczko. / Zosia chwyta je czemprędzej/ I otwiera wnet ciekawie/ ,,Są zapałki! To rozumiem! / Teraz ślicznie się zabawię!"/ Trzask! Zapala jednę, drugą, / Złoty płomyk błyszczy ładnie. / Ej, Zosieńko! Ej, uważaj! / Bo na suknię iskra padnie! / Kotki miauczą: ,,Panno Zosiu! / Panieneczko nasza miła, / Wszakże ruszać te drewienka, / Mama tobie zabroniła! / Włóż napowrót do szkatułki/ Pudełeczko z zapałkami, / Lepiej książkę weź do ręki/ Albo trochę potańcz z nami". / Na miauczących kotków prośbę/ Nic niezważa zła panienka; / A wtem na nią iskra pada, / Ach! już pali się sukienka! / ,,Gwałtu! boli" woła Zosia, / Ratujcież mnie w tej niedoli! / Ratujcie mnie! będę grzeczna. / Mamo! Mamo! boli! boli!"/ ,,Miau! nieszczęście!" kotki krzyczą/ ,,Miau! Okropna to przygoda! / Nasza droga panna płonie! / Wody! wody! gdzież jest woda?"/ Biega Zosia, jak szalona, / Biedne kotki ją ratują, / A płomienie po jej sukni/ W ciąż się wiją, wciąż się snują; / Aż na ziemię padła wreszcie, / Jak pochodnia gorejąca, / I już wcale się nie rusza, / Choć ją Mruczuś łapką trąca. Już nie żyje, lecz się pali... / Aż na popiół się spaliła! / Płaczą kotki poparzone: / ,,Oj, Zosieńko! Zosiu miła!"/ Wraca mama. Ach! co widzi! / Jakiż strach ją przejął wielki! / Zamiast Zosi: dym i popiół/ I różowe pantofelki. / Tak zginęła Zosia mała, / Co niegrzecznie się bawiła. / Gdyby mamy usłuchała, / Toby pewnie do dziś żyła. /