Oppman, Artur 2014-07-16 2002 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/oppman-o-panu-krecickim-i-o-smutnym-jego-wypadku pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Oppman zm. 1931 Artur Oppman, O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi, nakł. Michała Arcta, Warszawa. http://pl.wikisource.org/wiki/O_Jasiu_Dr%C4%99czycielu_o_J%C3%B3ziu_Gapicielu_o_Cesi_Cmokosi_i_o_spalonej_Zosi/ca%C5%82o%C5%9B%C4%87 Bajka Modernizm Epika O panu Kręcickim i o smutnym jego wypadku text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3167.jpg ilustracje do książki Artura Oppmana (1867-1931) "O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi" publikacja Księgarni Konstantego Trepte Warszawa 1896, Autor nieznany, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3167 0.3 Artur Oppman O panu Kręcickim i o smutnym jego wypadku Hej! Hej! Miły Boże! / Jak ten Jurek broić może! / Jak ta cyga, jak ta fryga, / To się rusza, to podryga. / Wciąż się kręci jak szalony: / To z tej strony, to z tej strony; / To się schyli, to się wzniesie, / Ej, czyż on się chował w lesie? / Patrzcież-no na tego Jurka! / Czy to chłopczyk, czy wiewiórka? / Czy to małpka, czy to skoczek? / A ma przecie siódmy roczek! Do śniadania raz pan Jerzy/ Siadł z początku jak należy. / Lecz, zaledwie przeszła chwila, / A on już się po coś schyla. / ,,Ej, siedź cicho, tatuś powie, / Bo wnet będzie guz na głowie, / Spadniesz z krzesła na podłogę, / I, broń Boże, zwichniesz nogę,"/ Tatuś mówi... Ale co to?... Jurek wciąż zajęty psotą, / I gdy udaje pajaca, / Trach! krzesełko się przewraca, / Figlarz spada, obrus chwyta, / Porcelana już rozbita! / Zdarł z nakryciem obrus cały; / Wszystko tłucze się w kawały; / Pokaleczył się szkłem Jurek. / Tak się też przestraszył Burek, / Że z pod stołu, gdy umyka, / Ugryzł w trwodze tej chłopczyka. / A pan Jerzy wrzeszczy: ,,boli!"/ I z pod skorup się gramoli, / Zbity, gdyż nań wszystko spadło/ Wyglądał, jak czupiradło. / Od wypadku jednak tego, / Nie ma pana Kręcickiego. / I jest teraz mały Jerzy, / Chłopczyk grzeczny, jak należy.