Oppman, Artur 2014-07-16 2002 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/oppman-o-joziu-gapicielu pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Oppman zm. 1931 Artur Oppman, O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi, nakł. Michała Arcta, Warszawa. http://pl.wikisource.org/wiki/O_Jasiu_Dr%C4%99czycielu_o_J%C3%B3ziu_Gapicielu_o_Cesi_Cmokosi_i_o_spalonej_Zosi/ca%C5%82o%C5%9B%C4%87 Bajka Modernizm Epika O Józiu Gapicielu text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/O_Jasiu_dr%C4%99czycielu-przyciety.jpg ilustracje do książki Artura Oppmana (1867-1931) "O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi" publikacja Księgarni Konstantego Trepte Warszawa 1896, Autor nieznany, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3168 0.3 Artur Oppman O Józiu Gapicielu Dobre serce, miła buzia, / Śliczny chłopczyk byłby z Józia, / Gdyby mówiąc między nami, / Nie zagapiał się czasami. / Zamiast patrzeć wprost przed siebie/ Ciągle szuka coś po niebie, / Wznosi oczy hen do góry. / Czy on szuka w niebie dziury? To też i wygląda ładnie! / To z pagórka nadół spadnie. To odbije się od ściany, / Wiecznie chodzi podrapany. / Codzień ma przygodę nową: / Raz o drzwi się wyciął głową, / Raz do rowu wpadł po szyję, / Dziwy, że się nie zabije! Patrząc gdzieś tam w górę het, / Raz z książeczką gapuś szedł. / Idzie sobie, aż ci tu Pędzi Azor, co ma tchu. / Azor, pies łakomy dość, / Porwał z kuchni dużą kość, / I uciekał, wielce rad, / Że tak suto będzie jadł. / Mama woła: chłopcze! zbocz! / Siostra: Józiu! W stronę skocz! / Wprost na ciebie Azor mknie. / Prędzej! bo przewróci cię. / Lecz nie słyszy mały gap!... Wtem, jak padnie nagle: klap! / Obaj leżą! Patrzcie jak!.../ Jęczy Józio, stęka psiak. / Potłukli się gapie dwaj, / Oba wrzeszczą: ,,Aj! aj! aj!"/ Z wielkim wstydem Józio wstał, / Podrapane ręce miał, / I kolana starł do krwi. / Poprawił się... na trzy dni... / W jeden piękny dzień maju, / Chciał pójść Józio do gaju, / Więc z ciekawą książeczką, / Idzie polem, nad rzeczką. / Już wypadek z psem owy, / Dawno wyszedł mu z głowy, / I z zadartą znów buzią, / Idzie sobie pan Józio, / Gdzieś do góry wzniósł oczki/ I ogląda obłoczki. / Patrzy w błękit wysoki, / A do brzegu... dwa kroki. / Dał krok jeden, dał drugi... / Rymnął w wodę jak długi! / Pluszczą nogi i dłonie/ Hej! ratunku! ktoś tonie! Uciekają na stronę/ Małe rybki strwożone, / W strachu każda z nich pyta: / ,,A skądże ta wizyta?"/ Gdy wypadek spostrzegli, / Robotnicy nadbiegli, / I za krótkich chwil parę/ Wyciągnęli niezdarę. / Oj, ten gapuś nad gapie! / Z włosów woda mu kapie, / Kapie z kurtki, jak z rynny. / Józiu! kiedyż będziesz ty inny? / Kapelusz z książeczką/ Popłynęły gdzieś rzeczką. / O! już nikt ich nie schwyta, / Zatonęły i kwita. Co tam działo się w domu, / Niechcę mówić nikomu. / Lecz sam Józio niech doda: / ,,Niema czasem, jak woda!"/