Oppman, Artur 2014-07-16 2002 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/oppman-o-cesi-co-ssala-paluszek-i-o-krawcu-z-nozycam pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Oppman zm. 1931 Artur Oppman, O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi, nakł. Michała Arcta, Warszawa. http://pl.wikisource.org/wiki/O_Jasiu_Dr%C4%99czycielu_o_J%C3%B3ziu_Gapicielu_o_Cesi_Cmokosi_i_o_spalonej_Zosi/ca%C5%82o%C5%9B%C4%87 Bajka Modernizm Epika O Cesi, co ssała paluszek i o krawcu z nożycami text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3165.jpg ilustracje do książki Artura Oppmana (1867-1931) "O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi" publikacja Księgarni Konstantego Trepte Warszawa 1896, Autor nieznany, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3165 0.3 Artur Oppman O Cesi, co ssała paluszek i o krawcu z nożycami Była jedna Cesia mała, / Co paluszek ciągle ssała, / I choć miała piąty rok, / Jak niemowlę, wciąż: cmok! cmok! / Mówi mama: ,,Brzydka wada! / Ssać paluszka nie wypada! / Moja Cesiu, nie martw mnie, / Bo zobaczysz, będzie źle! / Przyjdzie krawiec zły okrutnie, / I paluszki Cesi utnie... / Ach! już nikt by ich nie zszył, / Toż dopiero płacz by był!"/ Ale Cesia myśli sobie: / ,,Ej, toć złego nic nie robię! / Mama tylko straszy mnie, / Skądby krawiec wziął tu się? / Gdzieżto zresztą krawców znają, / Co paluszki obcinają? / O tem, choć mam piąty rok, / Nie słyszałam --- i znów: ,,cmok!"/ Raz, na miasto idąc mama, / Rzekła: ,,Cesiu! będziesz sama, / Grzeczną bądź! przyniosę gruszek, / A pamiętaj!... wiesz?... paluszek!"/ Ledwo się zamknęły drzwi, / Cesia mówi: ,,Ej co mi! / Possię trochę... tak. .. troszeczkę,"/ Raz jedyny, przez chwileczkę... / I paluszek w buzię chlup. / Wtem ktoś biegnie: tup, tup tup! / Wpada krawiec, strasznie zły, / ,,Palec --- woła --- utnę ci!"/ Zdjął okropny Cesię strach! / Słyszy groźne: szach! szach! szach! / Tnie zły krawiec nożycami, / A sukienkę krew już plami. / Skaleczywszy, jak duch znikł. / Biedna Cesia w płacz i w krzyk/ Wchodzi mama: ,,Co ci to? / Cesia beczy: ,,Och! och! o!" I zaledwie wyrzec może: / ,,Był tu krawiec... Ach, mój Boże! / Mamo, mamo!... rączka chora! / Bez paluszków... Po doktora!"/ A mamusia: ,,Widzisz sama/ Że radziła dobrze mama! / Przestrzegałam! jak to źle, / Gdy panienka palce ssie"! / Jak naprawdę było tam, / Ja w sekrecie powiem wam: / Ten zły krawiec, to przebrany/ Cesi Wujek był kochany. / Wielkie on nożyce wziął, / I niby to palce ciął; / Lecz choć ,,utnę" groźnie wrzasnął, / Ledwie trochę Cesię drasnął. / Ta w przestrachu zaś myślała/ Że bez palca już została. Tak to było! No i cóż? / Cesia palca nie ssie już; / Nauczka ją poprawiła; / I już panna z niej jest miła.