Oppman, Artur 2014-07-16 2002 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/oppman-napowietrzna-podroz-frania-prozniaka pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Oppman zm. 1931 Artur Oppman, O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi, nakł. Michała Arcta, Warszawa. http://pl.wikisource.org/wiki/O_Jasiu_Dr%C4%99czycielu_o_J%C3%B3ziu_Gapicielu_o_Cesi_Cmokosi_i_o_spalonej_Zosi/ca%C5%82o%C5%9B%C4%87 Bajka Modernizm Epika Napowietrzna podróż Frania próżniaka text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/O_Jasiu_dr%C4%99czycielu_p0012.jpg ilustracje do książki Artura Oppmana (1867-1931) "O Jasiu Dręczycielu o Józiu Gapicielu o Cesi Cmokosi i o spalonej Zosi" publikacja Księgarni Konstantego Trepte Warszawa 1896, Autor nieznany, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3170 0.3 Artur Oppman Napowietrzna podróż Frania próżniaka Rzekła mama raz do Frania: / ,,Weź się, synku, do pisania, / A gdy lekcya się powiedzie, / Będzie spacer po obiedzie". / Poszła mama, a u synka/ Nieszczególna jakoś minka, / Okiem zerka, głową kręci, / Ale pisać nie ma chęci. / ,,Ej, co mi tam! Wiem co zrobię! / Pan Franciszek myśli sobie. / Ot, nie mówiąc nic nikomu/ Na kwadransik wyjdę z domu. / Pada!... Na to się poradzi, / Jest parasol przecie dziadzi". I deszczochron wielki z kąta/ Nasz leniuszek wnet uprząta, / Nie pomny zaś przestróg mamy, / Milczkiem, chyłkiem, zbiegł do bramy. / I do koła spoglądając, / Na ulicę smyrk! jak zając. / Idzie sobie z gęstą miną, / A po niebie chmury płyną. / Wtem odrazu wiatr się zrywa. / Burza! Burza! Ach, straszliwa! / Parasolem wiatr pomiata, / Gwałtu! Franio w górę wzlata! / Czapkę wiatr gdzieś poniósł w pola... / Trzymajże się parasola! Szczęściem podróż była krótka: / Wpadł pan Franio do ogródka. / Lecz choć bardzo potłuczony, / Biegł do domu jak szalony. / Z płaczem mamę ucałował. / Odtąd nigdy nie próżnował, / A pamiątki miał z podróży: / Cztery sińce i guz duży. /